De index en de armoede: over averechtse effecten van goedbedoelde ideeën

Op het atelier 'Solidariteit tegen armoede en sociale uitsluiting' van Vlaanderen in Actie (VIA) hoorden wij het voorstel om het indexeringssysteem te herzien: om de armoede te bestrijden zou het aangewezen zijn – zo luidde het bij monde van de voorzitter en de inleider – om de aanpassingen van lonen en sociale uitkeringen aan de prijsstijgingen niet meer procentueel maar forfaitair (in centen in plaats van in procenten) te laten gebeuren. Dit voorstel is ongetwijfeld goed bedoeld: daarmee zouden de stijgingen van lonen en uitkeringen immers relatief groter zijn voor lage inkomens dan voor de hogere. Hoe goed bedoeld ook, er zijn belangrijke averechtse effecten aan het voorstel.

Ten eerste, de mensen met hogere lonen zullen hun koopkrachtdaling niet zomaar accepteren. Zij zullen basiscompensaties trachten af te dwingen van hun werkgever. Niet iedereen zal dat in gelijke mate ...