Nathalie Du Toit zwemt met een been naar zestiende plaats
Foto: reuters
De Russische Larisa Iltsjenko won de allereerste olympische zwemmarathon. Toch ging het meeste applaus naar de zestiende in de uitslag, de Zuid-Afrikaanse Nathalie Du Toit. Zij verloor in 2001 immers bij een motorongeval haar linkerbeen.
Het verhaal van Du Toit doet denken aan triatleet Marc Herremans, die na een dramatisch trainingsongeval in een rolstoel belandde maar nooit opgaf. Als zestienjarige leek Du Toit op weg naar een grote zwemcarrière, tot het noodlot toesloeg. Een dramatisch ongeluk in de straten van Kaapstad, waarbij ze haar linkerbeen verloor, sloeg haar olympische droom aan diggelen. Toch wilde de Zuid-Afrikaanse zo snel mogelijk opnieuw zwemmen. Na twee jaar hard trainen kon ze al deelnemen aan de Commonwealth Games in 2003, tussen de andere 'normale' atleten. Du Toit bereikte er zelfs de finale op de 800m vrije slag. Daarmee groeide ze uit tot groot voorbeeld voor de mindervalide atleten over de hele wereld. Het volgende doel moesten de Olympische Spelen worden. Athene 2004 kwam iets te vroeg, maar op de Paralympics oogst ze wel succes door vijf gouden en één zilveren medaille mee naar huis te nemen. Door een knappe vierde plaats op het WK openwaterzwemmen van dit jaar kon Du Toit toch naar de 'echte' Spelen. Op de zwemmarathon dan nog, een loodzware discipline over tien kilometer die vaak meer weg heeft van een watergevecht dan een zwemrace. Du Toit strandde uiteindelijk op een zestiende plaats.

'Ik heb mijn droom kunnen waarmaken en gaf alles, maar ik ben blij dat het voorbij is', zuchtte ze achteraf. 'Mijn plan was de topvijf, maar dat zat er echt niet in.' Geen nood, want haar prestatie wekte enorme bewondering op bij de aanwezige toeschouwers. Bovendien krijgt Du Toit over twee weken een nieuwe kans om te schitteren, op de Paralympics dit keer.