Maria Rosseels overleden
Foto: belga
BRUSSEL - Schrijfster Maria ,,Maaike'' Rosseels is overleden. Ze werd 88 jaar. Rosseels is onder meer bekend om boeken als 'Dood van een non', 'Ik was een christen' en 'Wacht niet op de morgen'. Ze was in het verleden ook medewerkster van De Standaard. Rosseels, die de titel van barones droeg, kreeg in 1984 de staatsprijs ter bekroning van haar loopbaan.
Maria Rosseels werd geboren in Borgerhout op 23 oktober 1916. Ze begon al op haar zevende met schrijven. Maar het zou nog een hele tijd duren voor ze hier ook echt mee naar buiten kwam.

Ze studeerde regentaat, maar ruilde in 1941 het onderwijs voor een baan op de studiedienst van het Ministerie van Arbeid. In 1945 werd ze redactiesecretaresse bij De Pijl, de uitgeverij verbonden aan het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts. Ongeveer tegelijk zette ze haar eerste stappen in de journalistiek bij De Courant. In 1947 begon ze te schrijven voor De Standaard. Daar verzorgde ze onder meer filmrubriek en de vrouwenpagina. In 1977 ging ze met pensioen.

Maar haar naam blijft in de eerste plaats verbonden aan haar boeken. ,,Dood van een non'' groeide uit tot een klassieker in de Vlaamse literatuur. De roman werd in verschillende talen vertaald en viermaal bekroond. Hij kreeg de Prijs van de Vlaamse lezer, de Literatuurprijs van Hilvarenbeek, de Prijs van de Provincie Antwerpen en de Prijs van de Vlaamse Letterkundigen.
In 1975 werd het verhaal ook verfilmd. Regisseur van dienst was Pierre Collet en enkele belangrijke rollen waren onder meer weggelegd voor Janine Bischops en Jo De Meyere.
Rosseels zette in haar romans vaak opmerkelijke vrouwenfiguren neer. Mooi voorbeeld daarvan is - naast ,,Dood van een Non'' - ,,Elisabeth', een trilogie waarvan het eerste deel verscheen in 1953. Een andere blikvanger in haar bibliografie is de roman ,,Ik was een christen'', een lijvige, vrij traditioneel geschreven ideeënroman waarin de worsteling met en de zoektocht naar de zin van het geloof centraal staat.

De schrijfster kreeg in 1984 als eerste vrouw de staatsprijs ter bekroning van haar loopbaan. De anekdote wil dat ze de som (300.000 frank) integraal besteedde aan een omheining rond haar tuin.

In 1988 werd ze tot de adelstand verheven en kreeg ze de titel van barones.