BRUSSEL - "Alle fundamentele vragen die kunnen gesteld worden over de toekomst van Europa, staan in de verklaring van Laken. Er zijn geen taboes meer, en dat was ook de bedoeling". EU-voorzitter en premier Guy Verhofstadt is fier over de richting die hij kon geven aan de institutionele onderhandelingen die van start gaan.
Verhofstadt had twee grote doelstellingen voor de top van Laken: de verklaring en de Conventie. De Conventie is opgestart. En via de verklaring krijgt die Conventie een breed mandaat. De verklaring biedt namelijk een veel ruimer denkkader dan de verklaring van Nice, die slechts beperkte wijzigingen aan de EU-regels voorzag. Met de verklaring van Laken zal nu worden nagedacht over de manier waarop de Unie wordt geleid, over de wetgevende instrumenten die worden ingezet, over de bevoegdheidsverdeling tussen EU en de lidstaten. Zelfs het woord 'grondwet' is geen taboe meer.

Verhofstadt is ook fier dat de verdragswijziging niet wordt voorbereidt "in de loopgraven van de Europese Raad", maar via een brede en transparante discussie. De Conventie moet namelijk over de diverse punten ofwel de diverse opties weergeven, met telkens een indicatie over wie die opties steunen. Ofwel komen er aanbevelingen, op die punten waarover consensus bestaat.

Verhofstadt verduidelijkt dat het hele proces in stappen moet gezien worden. De verklaring van Laken geeft een breed mandaat aan de Conventie, die op haar beurt een tekst zal schrijven. Die tekst zal de werkzaamheden van de Intergouvernementele Conferentie (IGC) duidelijk beïnvloeden. Die IGC is de instantie die uiteindelijk beslist, ergens begin 2004.