,,Taalgrens heeft geen enkele historische legitimatie''
BRUSSEL - PS-voorzitter en Waals regeringsleider Elio Di Rupo sluit niet uit dat er na de verkiezingen een heuse crisis van het Belgische systeem losbarst. Voor hem heeft de in 1963 vastgelegde taalgrens geen enkele historische legitimatie. Als de Vlamingen de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde willen, dan moet voor de Franstaligen Sint-Genesius-Rode bij het Brussels gewest gevoegd worden.
Dat verklaart Di Rupo in een interview dat morgen in Dag Allemaal verschijnt.

Voor de PS-voorzitter heeft de taalgrens geen enkele historische legitimatie. ,,Nooit voorheen in de geschiedenis van Vlaanderen lag een van zijn grenzen op de plek waar de huidige taalgrens is gesitueerd''. De taalgrens is volgens hem enkel en alleen het gevolg is van een politiek onderhandeld compromis. ,,Wij, Franstaligen, stonden 43 jaar geleden die taalgrens toe. In ruil daarvoor kregen de honderdduizend Franstaligen die in Vlaanderen wonen een aantal rechten''.

De Vlaamse partijen willen volgens hem dat politieke akkoord nu verloochenen. ,,Dat voel ik wanneer de Vlamingen eisen dat het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde (BHV) moet worden gesplitst. Dat betekent dus dat er wordt gesleuteld aan de noordelijke kant van de taalgrens! Wel, dan moet voor ons de randgemeente Sint-Genesius-Rode, aan de zuidelijke kant van de grens, bij het Brusselse gewest worden gevoegd. Zo wordt het probleem meteen opgelost: BHV is gesplitst en eindelijk komt er een directe verbinding tussen het voor 90 procent Franstalige Brussel met Wallonië via Sint-Genesius-Rode. De Vlaamse minderheid in Brussel blijft in dat geval dezelfde garanties genieten'', aldus nog de Franstalige socialist.

Op de opmerking dat geen enkele Vlaamse partij dat ooit zal aanvaarden, repliceert Elio Di Rupo: ,,Waarom niet? Wij krijgen te horen dat we altijd ’nee’ zeggen. Maar zodra wij een intelligente oplossing voorstellen voor een jarenoud probleem, dan roepen de Vlaamse partijen luid: ’Nee, nooit!’''.

De PS-voorzitter hoopt dat de ''ware politieke leiders'' op een bepaald moment een akkoord kunnen vinden over welk soort België zij willen. Waarschijnlijk zal dat tijdens discrete ontmoetingen moeten gebeuren, ver van de camera’s, luidt het.