'Toen hij twee jaar geleden zijn zelfmoordpoging ondernam, zeiden de mensen: 'hij zal eindigen zoals Pantani'. Maar we hoopten allemaal dat het zover niet zou komen. En de laatste tijd leek het beter te gaan. Hij reed de criteriums in België, waar hij verafgood werd. Hij zag er wat meer sereen uit, en zijn manager zocht een ploeg voor hem voor volgend jaar".
"Hij is altijd begiftigd geweest en hij zette zich bij de profs meteen door. Zelfs in een partijtje kaarten wilde hij de beste zijn. Maar het karakter van een kampioen is ook de psychologische sterkte. Dat was de zwakke plek bij Frank".

"Het was een verrukkelijk iemand. Zijn geschiedenis, zijn privéleven, zijn aanrakingen met het gerecht, maakten van hem iemand die bij het publiek sympathie opwekte".