Johan Museeuw, voormalig teamgenoot VDB: "Ik had gisterenavond mijn gsm afgelegd. Vanmorgen had ik een pak sms'jes en al een reeks boodschappen op het antwoordapparaat staan.
Ze waren Johan Museeuws verjaardag dan toch niet vergeten, dacht ik. Sommigen niet. De rest ging over Frank Vandenbroucke. Ik wist niet wat ik hoorde. Frank dood? Ik heb al die tijd een goede relatie met hem gehad. Ik uitte wel steeds mijn ongezouten mening. Het botste soms wat, maar wij waren nooit kwaad op elkaar. Altijd werd alles uitgepraat. Ik heb trouwens vijf jaar samen met hem de kamer gedeeld in de teams waar wij destijds beiden aan de slag waren. Een tijdje was ik zijn rechterhand, een soort van vaderfiguur. Hij was een enfant terrible, maar dat vergaf je hem. Hij werd zo graag door de mensen gezien. Zijn overlijden is een trieste dag voor de wielersport, maar mijn gedachten gaan toch meer uit naar de familie. Die heeft al wat meegemaakt. Ik ben eigenlijk met die mensen deels groot geworden. Het overlijden van Vic Van Schil beroerde me ook. Maar het heengaan van Frank Vandenbroucke valt me bijzonder zwaar. Ik moet eigenlijk de schok nog wat verwerken. Ik verlies omzeggens een generatiegenoot, maar zeker een vriend. Normaal gezien ging ik vandaag naar Putte-Kapellen. Dat ga ik nu niet doen. Ik wil me rustig thuis houden. Alles op mijn manier verwerken. Dit is zonder meer de slechtste verjaardag voor mij ooit".