Moeder Chantal: 'Franks dood is zo onwezenlijk'
Foto: rr
Om half tien maandagavond kreeg zijn moeder, Chantal Vanruymbeke, thuis in Ploegsteert een oproep van Fabio Polazzi om te zeggen dat Frank overleden was. ‘Ik nam op, want hij belde me met Franks nummer.
De Senegalese politie bevestigde het overlijden van onze enige zoon. Ik ben zo onthutst. Het is waar, we zijn onze Frank voorgoed kwijt. Aan wat hij overleed, weten we niet. Dat maakt een autopsie wel uit, maar dat brengt Frank niet terug.’

VDB nam zondagmiddag om 11 uur de vlucht naar Dakar, waar hij in een hotel van Club Med een tiendaagse vakantie zou vieren. Hij keek er geweldig naar uit. ‘Dat worden tien dagen fitnessen, wat watersporten en ik neem ook een discootje mee. Nu mag het, want mijn seizoen is om’, zei hij ons nog vorige woensdag toen we een meeting hadden rond volgend seizoen.

VDB had genoten van zijn opdracht als columnist voor deze krant tijdens de wereldkampioenschappen in Mendrisio. Hij had wat graag deze functie volgend jaar voortgezet. ‘Maar dan doe ik het vanuit de buik van het peloton. Ik zal ongezouten mijn mening blijven zeggen. Als coureur-columnist, want ik wil echt nog iets moois maken van volgend seizoen, ik wil opnieuw de grote koersen rijden zoals de Ronde van Vlaanderen. Niet om te winnen, maar om te kijken hoe ver mijn mogelijkheden nog reiken.’

‘Ik ben tevreden over dit jaar. Ik begrijp dat de ploegen me niet meteen vol weer een nieuwe kans willen geven. Ik draag een verleden mee. Ze zijn bang dat ik zal hervallen, maar ik denk dat ik dit jaar zelfs zonder maandwedde bewezen heb dat ik nog voluit voor het wielrennen kan leven.’

Er waren wat contacten geweest met Landbouwkrediet-Colnago, maar echt vooruitgang was er niet. ‘Ik hoop dat de deal rondkomt met Fuji-Servetto, het ProTourteam van Maurio Gianetti dat veel ploegleiders heeft vanuit de Mapei-periode. Ik ontmoette mijn vroegere trainer Aldo Sassi in Mendrisio. Hij was aangenaam verrast dat ik zowel fysiek als mentaal er fris voorkom. Hij nodigde me uit om in de auto mee een rondje te rijden tijdens het WK voor beloften. Ik ben van plan om al mijn bloeduitslagen op het internet te zetten. Zo transparant mogelijk, zodat ze zien dat VDB gezond en wel is.’

Zo ver komt het dus niet. Zondagmiddag hadden we VDB nog aan de telefoon toen hij in Senegal van het vliegtuig stapte. Op de VRT tijdens de live uitzending van Parijs-Tours hadden ze gewag gemaakt van doorgedreven onderhandelingen met Landbouwkrediet, een bericht dat ploegmanager Gérard Bulens nog tijdens de uitzending ontkende. ‘Er is geen vooruitgang rond deze ploeg’, zei hij ons. ‘Ik weet dat de vrouw van ceo Versele een supporter is van mij, maar of dat volstaat? VDB onderhandelt nu niet verder, maar zal hier eerst tien dagen genieten. Dolce far niente. Ik hoor de stand van zaken wel van mijn manager Paul De Geyter.’

Zondagavond had VDB ook een laatste keer contact met zijn moeder Chantal. ‘Hij was heel opgewekt en blij. Mama, zei hij, ik zit in het mooiste hotel van Senegal. Hij gaf me zijn hotelkamernummer door om de volgende dagen met elkaar te bellen. Ik was zo blij dat we dit jaar opnieuw onze zoon terugvonden na tien bij momenten moeilijke jaren. En nu dit. Dit is onwezenlijk. Onomkeerbaar.’

Zijn manager en goede vriend Paul De Geyter weigerde om maandagavond te reageren. ‘Ik kan het gewoon niet. Ik geloof het ook niet. Ik verwacht dat hij me elk moment weer opbelt. Voor gezever of voor gezeik. Ik wacht op zijn telefoontje.’