Vlaanderen populairst
Foto: rr
Eén Nederlander op vijf wil liever in Vlaanderen wonen dan in Nederland. Maar de liefde is niet wederzijds, want amper één Vlaming op 20 wil liever emigreren naar onze noorderburen.
Dat blijkt uit een onderzoek in opdracht van De Standaard waarbij 1.500 mensen werden bevraagd, 750 uit Nederland, 750 uit Vlaanderen.

Vlamingen klagen wel, maar als puntje bij paaltje komt, willen ze toch het liefst hier blijven wonen. En Nederlanders hebben misschien wel de naam zich superieur te voelen tegenover Vlaanderen, maar toch willen heel wat Noorderburen definitief afzakken naar het Zuiden.

Op de vraag welk land de voorkeur geniet om te wonen, antwoordde 20 procent van de Nederlands Vlaanderen, 5 procent van de Vlamingen antwoordde Nederland. De belangrijkste reden waarom Vlamingen voor Vlaanderen kiezen en Nederlanders toch voor Vlaanderen is een cliché zo hoog als een huis: lekker eten. Dat je in Nederland niét lekker kunt eten, dateert al van een ver verleden maar is nog niet doorgedrongen bij de Vlamingen en eigenaardig genoeg ook niet bij de Nederlanders want 65 procent denkt dat hij beter in Vlaanderen kan eten.

Nog een belangrijk reden waarom Nederlanders liever in Vlaanderen zouden wonen is het wonen zelf. ‘Nederlanders wonen zo krap. Wij hebben veel natuur maar weinig tuin, in Vlaanderen is het net omgekeerd. Zo’n grote tuin waarmee je kunt doen wat je wilt. Dat vrijheidsgevoel, zo weinig regeltjes, heerlijk’, zegt Maarten Huyghe, journalist opinie bij NRC Handelsblad. Hij woont in Maastricht, op een kilometer van de Belgische grens, en kent beide zeer goed.

Het verbaast hem niets dat er zoveel Nederlanders in Vlaanderen zouden willen wonen. ‘Nederland voelt te bekrompen aan. Wij hebben hoe dan ook al de verzuchting om ons land te verlaten en dat ze in Vlaanderen dezelfde taal spreken is mooi meegenomen.

Nederland heeft ook de gewoonte om met elke mode mee te gaan. Dat heeft zijn voordelen, er gebeurt altijd wel wat. Maar het gevolg is ook dat er soms wel rare, heel vervelende dingen gebeuren. Kijk naar het onderwijs. Jarenlang heeft men daar vernieuwd, veranderd, elke nieuwe trend achterna gelopen. We zijn nu revolutie-moe. In het onderwijs in Vlaanderen heerst veel meer discipline. Daar kijken Nederlanders nu met heimwee naar.’

Opmerkelijk is dat Vlamingen voor bijna alles liever in Vlaanderen zouden willen wonen. Vlamingen en Nederlanders werden over 16 categoriëen ondervraagd. Alleen om te fietsen kiezen wij massaal voor het Noorden en allochtoon kun je volgens de Vlamingen ook maar beter in Nederland zijn. Ook om te winkelen kijken veel Vlamingen naar de buren. Maar Nederlanders zijn over bijna alles ontevreden. Eten, wonen, verplaatsen naar het werk, naar school gaan, hogere studies doen, een onderneming beginnen, kinderopvang, uitgaan, ziek zijn. De Nederlander vindt het in eigen land maar niks.

Tien jaar geleden zou de uitslag er anders hebben uitgezien. Vóór de moord op Pim Fortuyn was alles immers anders. Sindsdien realiseren Nederlanders zich dat ze Vlaanderen misschien wel beschouwden als een bananerepubliek, maar dat ook bij hen toch niet alles zo koek en ei is.

‘Nederlanders zijn de jongste jaren erg kritisch geworden tegenover hun eigen land’, legt Huyghe uit. ‘Ze hadden de illusie dat de overheid alles kon oplossen. Nu blijkt dat dat niet kan, krijgt de overheid ook overal de schuld van. Terwijl Vlamingen altijd al kritisch tegenover de overheid stonden en als er iets niet goed loopt, gewoon zijn schouders ophaalt.’