In het gebied rond de Drieklovendam, de grootste stuwdam ter wereld, laat Peking nog eens vier miljoen mensen verhuizen, zo heeft de officiële pers van de Aziatische grootmacht vrijdag bekendgemaakt.
In verband met de bouw van het kunstwerk op de rivier Yangtze hebben al 1,4 miljoen mensen hun huis moeten verlaten. Volgens de China Daily worden vier miljoen anderen 'aangemoedigd' dit ook te doen. In totaal is dit minstens vijf keer zoveel mensen dan aanvankelijk gepland.

De massale verhuis is gepland in de buurt van de zuidwestelijke miljoenenmetropool Chongqing, over een periode van tien tot vijftien jaar, aldus de krant die eraan toevoegt dat de regering vorige maand daarvoor het licht op groen heeft gezet.

Officieel luidt het dat de verhuizingen de 'ecologie' van de 600 km lange bassinzone ten goede moeten komen, een zone die 'bewaard moet worden' en die volgens viceburgemeester Yu Yanmu van Chongqing een 'kwetsbare omgeving' is.

In september hebben de Chinese autoriteiten en deskundigen toegegeven dat de bouw van de 22 miljard dollar kostende stuwdam een serie problemen voor het leefmilieu heeft veroorzaakt en het leven van omwonenden in gevaar heeft gebracht. 'Indien geen enkel preventieve maatregel wordt getroffen, kan het project een catastrofe veroorzaken', waarschuwden autoriteiten en experts vorige maand volgens het officiële persbureau Nieuw China.

De Drieklovendam is een betonnen muur van 185 meter hoog die 39 miljard kubieke meter water tegenhoudt. Hij moet elektriciteit leveren voor de snel groeiende economie van het land, maar ook de wateren van de - met 6.360 km - langste rivier in China beter in toom houden. De Yangtze veroorzaakt dikwijls moordende overstromingen.

Dertien jaar na de eerste spadesteek werden de geniewerken aan de dam in mei 2006 afgerond. De stuwdam moet in principe volgend jaar operationeel zijn. De dam is erg omstreden vanwege de massale verhuizingen, corruptie en moeilijk in te schatten gevolgen voor het milieu. Het project gaat terug tot de vroegere premier Li Peng die in de jaren vijftig de bouw van waterkunstwerken had gestudeerd en die de bouw ondanks grote weerstand in eigen land had doorgeduwd.

Vele critici zagen na het afronden van de bouw hun vrees nog erger bewaarheid dan gedacht. De milieuvervuiling was veel erger dan verwacht want met de komst van het water ging afval, afvalstorten, resten van steden en dorpen, fabrieken, tanks en zelfs kerkhoven kopje onder. Met alle gevolgen voor de kwaliteit van het water.