LETTERLIJK. De brieven van Geneviève Lhermitte aan dokter Veldekens
Dokter Veldekens liet de verontrustende brief van Lhermitte onbeantwoord omdat hij 'geen gaatje in zijn agenda' had.blg
Foto: rr
De eerste brief van Geneviève Lhermitte aan dokter Diderik Veldekens, haar behandelende psychiater, die ze op 13 februari afgaf op de polikliniek.
Na deze brief heeft dokter Veldekens met zijn cliënte gebeld, en ze mocht meteen op afspraak komen.

Ik voel me niet,
Ik ben bang om op te staan 's morgens.
Ik voel grote krampen in mijn buik.
Ik moet opstaan, want ik heb diarree, elke dag.
Ik ween veel.
Ik heb het de hele tijd koud.
Mijn linkerarm is geblokkeerd, ik voel een krop in mijn keel.
Ik voel me zo triest, zo diep triest.
Ik kan zelfs geen koffie meer drinken 's morgen. Ik kan niets meer.
Ik voel een grote zwakheid.
Ik voel me zonder enige energie.
Voel aldoor een grote angst.
Ik ben meer en meer bang van mezelf.
Ik voel een grote angst toch.
Als ik iemand op straat tegenkom, moet ik huilen.
Als ik moet spreken, stokt mijn stem, kan ik met moeite mijn tranen ophouden.
Ik heb geen moed meer.
Waar is mijn moed gebleven?
Ik voel me aan het eind van alles.
Ik kan niet meer in een betere toekomst geloven.
Gisteren, in de winkel, heb ik bij de messen staan kijken naar een groot vleesmes.
Ik weet niet hoe ik dit alles kan bespreken met mijn man.
Want ik heb het altijd verborgen gehouden dat ik me niet goed voel in mijn vel en mijn hoofd. En dat ik medicijnen slik.
Alstublieft, doe iets voor mij!
Die massa aan zwarte gevoelens verplettert mij.
Ik voel me 's nachts niet goed, ik sta op, en pieker.


De tweede brief, die Lhermitte op 27 februari zelf naar de polikliniek Erasmus in Nijvel bracht. Dokter Veldekens vermoedt dat hij die 's middags, gelezen heeft. Maar hij ondernam geen actie.

Dokter Veldekens,
Ik weet dat u niet veel tijd heeft, maar u heeft ook gezegd dat ik u mocht schrijven als ik me niet goed voelde.
De jongste dagen en uren voel ik me helemaal niet goed.
Ik heb slechte gedachten, wil zelfmoord plegen.
Ik denk eraan mezelf te doden, én mijn kinderen, want ik zie geen toekomst meer.
Het is een nachtmerrie.
Vanbinnen ben ik al kapot aan het gaan.
Ik huil veel.
Er is een vriendin die me steunt, maar behalve u is er niemand met wie ik er echt over kan praten.
Ik zit gevangen tussen vier muren, ik heb zelf een val opgebouwd waarin ik me gevangen voel.
Ik zie geen toekomst meer.
Ik denk niet dat mijn man mij kan redden.
Want voor hem is de situatie comfortabel.
Ik ben helemaal op.
) Hij komt morgenavond terug en ik kan het hem niet vertellen hoe iik me voel.
Ik en wij zitten in de val. Op persoonlijk en familiaal vlak.
U bent zeer goed op de hoogte, u weet dat ik eerder al aan zelfmoord heb gedacht.
Het is geen spel, het is de werkelijkheid.
Ik weet dat ik ertoe in staat ben.
Met mijn excuses dat ik een beroep doe op uw tijd.