PS wil tweetalig onderwijs organiseren
PS-voorzitter Elio Di Rupo stelt voor tweetalige scholen op te richten ,,tot pakweg 30 kilometer’’ over de taalgrens heen. Vlaams minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke (SP.A) houdt de boot af ,,in het belang van de kinderen’’.
De Parti Socialiste lanceerde zaterdag in Brussel haar verkiezingsprogramma. Dat is uitgewerkt op basis van een ruime rondvraag. ,,En niet alleen bij overtuigde socialisten’’, zegt Di Rupo.

Pijnpunt bij de Franstaligen is het verder samenleven met Vlaanderen, leert de enquête. ,,Beide gemeenschappen moeten weer dichter naar elkaar toegroeien, want er is geen meerderheid voor separatisme. Ik kom heel vaak in Vlaanderen. Bij jullie leeft dat separatisme ook niet echt.’’

Vandaar zijn idée choc: tweetalige scholen langs de taalgrens. ,,Het gaat niet om culturele kolonisatie’’, haast hij zich zijn idee te verduidelijken. ,,Het gaat om scholen van de eigen gemeenschap die in samenwerking met de anderstalige gemeenschap anderstalige kinderen opvangen. Het gaat ook niet over scholen over heel Vlaanderen. We willen de Franstalige bourgeoisie van bijvoorbeeld Gent hoegenaamd niet bedienen op kosten van de Vlaamse gemeenschap. Neen, ik mik op een beperkt aantal testscholen langs de taalgrens en in Brussel.’’

Di Rupo spreekt wel over een zone van 30 kilometer, en dat is ruim. ,,Dat is bij wijze van spreken. (lacht) Ik wil de taalgrens zeker niet verleggen naar ‘mijn’ Mons. Maar onze ervaringen in het Franstalige onderwijs leren dat onderdompelen in een anderstalige onderwijscultuur de tweetaligheid enorm stimuleert.’’

,,In Wallonië ervaren we daarbij het probleem dat het enorm moeilijk is om goede Nederlandstalige onderwijskrachten aan te trekken. Mijn voorstel houdt ook in dat die leerkrachten dan door Vlaanderen worden uitgestuurd om bij ons les te komen geven, met behoud van hun statuut. Ik wil ze graag verwelkomen in Mons.’’

,,Binnen Europa wordt meertaligheid een enorme troefkaart. Dit idee draagt daartoe bij, zonder dat het iemand iets extra zou kosten. Spelenderwijze leren die kinderen dan beter met elkaar om te gaan, en iedereen wordt daar toch beter van?’’

,,Waarom zouden kinderen uit Kortrijk niet spelenderwijze Frans leren? Herman Van Rompuy (CD&V) leerde indertijd zijn tweede taal in Mons, aan mijn achterdeur. Waarom kan dit nu niet meer? Waarom proberen we niet om op deze manier de communautaire spanningen te overwinnen?’’

Zero-taligheid

Di Rupo onderstreept dat dit voorstel geen antwoord is op de voorstellen van Frank Vandenbroucke (SP.A) en Guy Vanhengel om in en rond Brussel desnoods een taaltest op te leggen aan Franstalige ouders die hun kinderen daar naar Vlaamse scholen sturen – die daardoor nota bene verzuipen in het Franstalige overaanbod.

Maar hij beseft dat zijn voorstel indruist tegen de taalwetten die alleen onderwijs in de eigen taal toelaten: ,,Het gaat niet om de wet, die kan altijd worden verbeterd. Het gaat om de politieke wil om beter samen te leven. Wetten staan nooit in de weg van goede wil.’’

Vlaams minister Vandenbroucke stelt zich afwachtend op: ,,Ik ben vragende partij voor samenwerking met het Franstalige onderwijs. Bijvoorbeeld door een uitwisselingsprogramma over de taalgrens met leerkrachten en leerlingen.’’ Hij voert daarover gesprekken met zijn Franstalige collega Marie Arena (PS).

Vandenbroucke is bereid om een tiental experimenten op te zetten in secundaire scholen, waar een beperkt deel van de vakken in een andere taal wordt gegeven. Maar helemaal tweetalige scholen, vanaf de kleuterschool zoals Di Rupo het voorstelt, ziet hij niet zitten. ,,Dompel taalzwakke kinderen onder in meerdere talen, en je riskeert zero-taligheid. Zeker in Brussel, de rand, Antwerpen en Gent, waar veel anderstaligen leven.’’