Paul Marchal pleit zelf (update 2)
AARLEN - Paul Marchal heeft vandaag 50 minuten lang zelf gepleit voor het assisenhof in Aarlen. Hij deed dat na zijn advocaat Paul Quirynen, die de jury vroeg om de vier beschuldigden te veroordelen voor alle tenlasteleggingen.

Marchal uitte bijzonder scherpe kritiek aan het adres van de verdediging van Michel Nihoul, Michel Lelièvre én de advocaten van de familie Lambrecks. Hij nam het de burgerlijke partij Lambrecks kwalijk hun burgerlijke partijstelling tegen Nihoul te hebben ingetrokken.

Hij verweet de verdediging van Lelièvre en Nihoul feestjes te organiseren om de pers te beïnvloeden. Hij verweet ook Joris Vercraeye, advocaat van Jean Lambrecks, te nauwe contacten te onderhouden met de advocaten van die twee beschuldigden én met de speurders Masson en Demoulin. Vercraeye, twee stoelen verder in de assisenzaal, vond de woorden van Marchal duidelijk onaanvaardbaar.

Marchal vermoedt ook dat Lelièvre en Nihoul altijd hun verklaringen op elkaar hebben kunnen afstemmen, ,,vermits hun advocaten deel uitmaken van hetzelfde kantoor. Lelièvre werd in dat geval opgeofferd ten voordele van Nihoul, want Lelièvre is toch al verbrand'', zei vader Marchal.

Hij wees ook op de zware verantwoordelijkheid van Michelle Martin. ,,Ze wist hoe haar man behoefte had aan seks met kinderen. En de moeder Martin vond dat goed'', zei hij.

Marchal bracht hulde aan procureur Bourlet en de rechters van de kamer van inbeschuldigingstelling die de vier beschuldigden naar assisen gestuurd hebben. ,,Ook ik maak deel uit van die bende der koppigaards'', zei Marchal.

Net voor Marchal zijn pleidooi hield, vroeg zijn advocaat Paul Quirynen de jury om ja te antwoorden op alle schuldvragen. ,,Er is geen schijn van twijfel dat Dutroux An vermoord heeft. Daar zijn bewijzen voor. De Rohypnol-verpakking naast haar was zijn visitekaartje'', zei Quirynen. Het pleidooi van zijn confrater Baudewyn noemde hij ,,een triestige opvoering''.

,,Respect voor Marchal''

Na de middag werden de replieken niet meteen hervat, omdat verschillende advocaten bij de stafhouder van de balie van Aarlen vergaderden over het pleidooi van Marchal. Het hof besprak intussen allerlei praktische beslommeringen. Na een half uurtje las Paul Quirynen, de advocaat van Paul Marchal, een mededeling voor. ,,Om alle verdere incidenten te vermijden'', zei hij. In die mededeling liet Paul Quirynen verstaan dat hij niet twijfelde aan de integriteit van zijn confraters. Ook Joris Vercraeye, de advocaat van Jean Lambrecks, nam het woord: ,,Wij zullen niet reageren op uw kritiek, mijnheer Marchal, omdat we te veel respect voor u hebben. Maar we betreuren dat u niet kunt accepteren dat nu eenmaal niet iedereen uw mening deelt'', aldus meester Vercraeye.

Ook Luk Savelkoul, de advocaat van de moeder van Eefje Lambrecks,  reageerde op het pleidooi van Marchal. ,, Ik vergeef mijnheer Marchal de slag onder de gordel die hij daarnet toebracht. We moeten de slachtoffers alles vergeven, behalve wanneer ze nieuwe slachtoffers maken'', zei hij.  ,,De advocaten van Nihoul hebben ons inderdaad gefeliciteerd voor ons pleidooi en wij hebben hetzelfde gedaan na dat van hen. Dat noemt men confraterneel, mijnheer Marchal. Dat is geen complot." Paul Marchal tikte intussen onverstoorbaar door op zijn computer.

,,Twijfels blijven''

Luc Savelkoul pleitte na Joris Vercraeye, de advocaat van Jean Lambrecks. Hij probeerde de assisenjury uit te leggen waarom de burgerlijke partijen in dit proces onderling zo verdeeld zijn. Hij wees op de verschillende persoonlijkheden, maar ook op de moed die een advocaat soms moet hebben om aan zijn cliënt te kunnen zeggen dat hij ongelijk heeft. Savelkoul gaf de kamer van inbeschuldigingstelling gelijk toen die Nihoul naar het assisenhof verwees. ,,Daar waren genoeg aanwijzingen van schuld voor. Maar de debatten voor het assisenhof hebben ons niet overtuigd. Zelfs de ’believers’ moeten, indien ze oprecht zijn, toegeven dat ze hun twijfels hebben'', pleitte de gewezen stafhouder van de balie van Hasselt.

De advocaat nam het ook opnieuw op voor onderzoeksrechter Jacques Langlois en de speurders in dit dossier. Hij vond de manier waarop die voor het assisenhof behandeld waren, schandalig. ,,We moeten diegenen die een standbeeld verdienen niet aan de schandpaal nagelen'', zei hij. Over zijn collega-stafhouder Magnée was Savelkoul minder te spreken. ,,Hij vertelt ons verhalen waar we rechtop zouden van in slaap kunnen vallen. Hij jaagt ons schrik aan met het spoor van de onbekende persoon op de muur van de kooi. Het volstaat daarvoor echter dat een rijkswachter, bij de bevrijding van Sabine en Laetitia, zijn hand tegen die muur geplaatst heeft, gekucht of geniesd heeft. Ja inderdaad, meester Magnée, het is heel goed mogelijk dat die ’onbekende’ in de assisenzaal geweest is'', aldus nog Luc Savelkoul. 

,,Naam vergeten?''

Joris Vercraeye, de advocaat van Jean Lambrecks, haalde uit naar de verdediging van Marc Dutroux. Ook Mark Huygen, de raadgever van Eefjes grootmoeder, is niet te spreken over de verdediging van de hoofdbeschuldigde. ,,We vragen de verdediging van Marc Dutroux om hun show te staken en de wet van de stilte toe te passen'', zei meester Huyghen in zijn repliek. Joris Vercraeye vroeg de advocaten van Dutroux of ze misschien de naam van hun cliënt vergeten waren. ,,Het is niet gemakkelijk om over kinderen te praten in een context van bloed, verdriet en foltering. Het is veel eenvoudiger om gewoon niet over uw cliënt te spreken'', aldus Vercraeye. De advocaat vond het hallucinant dat de verdediging van Marc Dutroux vragen stelt waarop alleen Dutroux het antwoord weet.

Het aandeel van Michelle Martin en dat van Michel Lelièvre bij de feiten werden eveneens door de advocaten van de familie Lambrecks aangehaald. ,,De moeilijke jeugd van Michelle Martin rechtvaardigt haar criminele gedrag niet'', zei Vercraeye. Volgens hem moet de ex-echtgenote van Dutroux als mededader beschouwd worden. ,,We kunnen niet alleen van medeplichtigheid spreken. Martin ging medicijnen halen bij dokter Dumont, ze ging eten kopen, bereidde maaltijden en ze opende de kooi. Deze zaken wijzen op mededaderschap'', aldus Vercraeye. Ook Michel Lelièvre moet voor Vercraeye als mededader van de ontvoeringen en opsluitingen worden gezien.