Miller schrijft geschiedenis op afdaling
Foto: ap
BORMIO - Bode Miller heeft zaterdag als eerste Amerikaan ooit het goud gewonnen op de afdaling op de wereldkampioenschappen alpijns skiën. De 27-jarige waaghals kroonde zich een week na zijn goud op de Super-G tot skikoning van Bormio. Hij daalde de Stelvio-piste af in 1:56.22, voor zijn landgenoot Daron Rahlves (1:56.66).
Titelverdediger Michael Walchhofer (1:57.09) kon nog enigszins de Oostenrijkse blamage opfleuren met het brons. Oostenrijk had vier van de vijf laatste WK-afdalingen gewonnen. De laatste niet-Oostenrijker die won, was de Zwitser Bruno Kernen in 1997. Kernen finishte zaterdag als vijfde.

Millers reactie na de winst mag de tegenstand nog meer angst inboezemen. ,,Dit voelde niet aan als een winnende race. Ik heb nog veel fouten gemaakt", zei Miller, die in alle zes de WK-disciplines aan de start komt.

De Amerikaan, die momenteel ook de wereldbekerstand aanvoert, domineerde zaterdag alweer het ganse deelnemersveld. Na zijn tactische trainingsrace op vrijdag mocht hij als derde vertrekken. Die vroege start boog hij om in een mentaal voordeel. Door als een pijl uit een boog naar beneden te schieten, zette hij een tijd neer waarop al zijn navolgers hun tanden stuk beten. Na zijn zege op de Super-G vorige week en zijn spectaculair uitvallen in de combiné donderdag jaagt Miller nog steeds het record van de Noor Lasse Kjus na, die in 1999 vijf medailles op eenzelfde WK kon winnen.

Voor het Oostenrijkse ’wonderteam’ werd de afdaling met zwarte letters geschreven. De Oostenrijkse favorieten behaalden hun slechtste resultaat in acht jaar. Olympisch kampioen Fritz Strobl moest vrede nemen met de vierde plaats achter zijn teammaat Walchhofer. Johan Grugger, die in december op dezelfde piste nog een wereldbekerafdaling won, was pas negende.

Exponent van het falen was de Oostenrijkse supervedette Hermann Maier, die met een zeventiende plaats zijn slechtste WK-resultaat ooit neerzette. Maier kon wel zijn zware val van vrijdag op training inroepen als excuus. Met een genaaide wonde aan het linkerbeen slaagde de ’Herminator’ niet in een miraculeuze verrijzenis zoals op de Spelen van 1998, waar hij kort na zijn zware ongeval op de afdaling alsnog goud won op de Super-G.