15.57 uur: De openbare aanklager richt op dit moment zijn pijlen op een voormalige bestuurder van L&H en op de voormalige juridische dienst van het bedrijf.

Voormalige interne bedrijfsjuristen van L&H Christophe Lammart en Philip Beernaert wordt verweten dat ze bewust contracten opstelden waarvan ze wisten dat ze inhoudelijk vals waren en dat ze contracten geantidateerd hebben. Beernaert stelde een side letter op in het dossier Capital Union, één van de betwiste klanten van L&H.

Patrick De Schrijver, het hoofd van de juridische dienst, was een lid van het topkader en was van bij het begin betrokken bij de bespreking van de LDC’s, stelt het OM. Hij stelde zelf de standaardlicenties op. Hij wist dat die contracten niet correct waren. Hij wist dat er geen zelfstandige ontwikkeling zou gebeuren bij die bedrijven. Hij wist dat het stromannen waren en geen onafhankelijke klanten. Hij wist dat het lege dozen waren. Hij deed ook mee aan de antidatering van contracten.

Beernaert heeft een hele reeks contracten geantidateerd en vervalste ook enkele Koreaanse contracten, stelt het OM.

Christophe Lammart is de enige die bekent dat hij zich schuldig maakte aan antidatering. Hij werkte ook mee aan fictieve constructies om de Arabische investeerder, WHO, te vergoeden voor de prijs die ze moesten betalen voor warranten op L&H. Het ging om 1,8 miljoen dollar.

Via een consultancy-contract kregen de Arabieren de kostprijs van de warranten terug, aldus OM. Lammart kan niet beschouwd worden als een blinde uitvoerder, stelt de openbare aanklager.

Hij wordt ook in het auditrapport van Bryan Cave, opgesteld toen de bom losbarstte in 2000, aangestipt als een persoon waartegen sancties zich opdrongen. Dat ze gewoon maar werknemer waren, is geen excuus, stelt het OM. 'Als dat een vrijgeleide zou zijn, zou de wereld er mooi uitzien.'

Ex-bestuurder Francis Vanderhoydonck wordt dan weer verweten dat hij volgens het OM de onderhandelingen met vezekeraar Mercator voerde over de intrede in het Language Development Fund (LDF). De ex-bestuurder wordt ook verweten dat hij onvoldoende kritisch was en de jaarrekening van L&H mee goedgekeurd heeft.

Vanderhoydonck kreeg kritische geluiden, luidt het. 'Hij wist dat Bastiaens een crook was, blijkt uit een mail. Als een bestuurder dat weet, moet hij toch ingrijpen?' Het OM neemt voorts aanstoot aan het feit dat de ex-bestuurder ook zijn opties verzilverde in het tweede kwartaal van 2000.

Thomas Denys krijgt er van het OM nog meer van langs. Volgens het OM stond Denys zeer dicht bij het management. Dat wordt ook via een 'burelen-mail' aangetoond. Denys beklaagt er zich in te ver van de zon te zitten en dit voor de persoonlijke adviseur van Jo Lernout en Pol Hauspie.

Denys wordt verweten mee het LDC-concept gelanceerd te hebben en het later verder juridisch opgevolgd te hebben. Denys begon zijn carrière bij Loeff Claeys Verbeke waar hij op de afdeling van Philip Ghekiere voor L&H werkte onder auspiciën van Louis Verbeke, hoofd van LCV destijds en één van de personen die al in 1996 in nevenbedrijven van L&H investeerde.

Het OM las ook een mail voor waaruit blijkt dat Thomas Denys de man is die Tony Snauwaert, een andere verdachte, liet aanstellen als beheerder van het Languange Development Fund, een holding langswaar Mercator een rits LDC’s controleerde. Denys zou ook de technologische opvolging van de nevenbedrijven opgevolgd hebben, stelt het OM want uit een mail blijkt dat hij zich zorgen maakte, heet het.

Denys wordt eveneens op de korrel genomen dat hij in het tweede kwartaal van 2000 opties verzilverde. Volgens het OM wist hij dat er toen al een informeel onderzoek van de Sec liep.

Denys had het moeilijk met de kritiek van KPMG op de LDC’s, blijkt uit andere emails. 'Hij leverde de noodzakelijke bijstand voor de valse omzet', stelt het OM bij monde van Ann De Braekeleer.


15.17 uur: 'Schip maakte water en directie feestte voort'

'Het schip L&H maakte water, had averij opgelopen, maar het auditcomité liet gewoon doorfeesten. Dat is wat we hen verwijten. Ze hebben zich niet als waakhond maar als vertrouwenspersoon van het management opgesteld.' Dat heeft procureur Willem De Pauw gezegd in een betoog dat hij met een grote dosis 'flair' weet te brengen.

Het OM wijst onder meer op betalingsmoeilijkheden met de nevenbedrijven. Op 10 augustus 1999 vindt een vergadering plaats van het auditcomité met William Van Aerde, de partner die het L&H-dossier overnam van KPMG-partner Paul Behets 'en waarschijnlijk zich al lang beklaagt dat hij dit heeft gedaan', dixit de openbare aanklager.

KPMG stelt een betalingsachterstand vast van 4 miljoen dollar en heeft twijfels over de inbaarheid of de erkenning van de omzet.

Op een nieuwe vergadering wordt de omzetcreatie overlopen. 'Zonder de omzet van de nevenbedrijven in het tweede kwartaal van 1999 zou er verlies geweest zijn’, stelt het auditcomité vast. Men vraagt het topmanagement het concept uit te leggen. ‘Niemand begrijpt de verklaring van ceo Gaston Bastiaens.' Het auditcomité vraagt vervolgens aan Jo Lernout om het uit te leggen.

'Daar moet ik mee lachen', zegt de procureur. 'Erwin Vandendriessche is CFO van een Nasdaq-bedrijf en Marc Depauw, een ander lid, is bedrijvenspecialist. Precies Jo Lernout, die zegt geen boekhoudspecialist te zijn, gaat hen het systeem uitleggen. Kom nou. Ik geloof daar geen snars van', zegt procureur Willem De Pauw.

Op 30 augustus 1999 is er een raad van bestuur en daar werd een volgend schot voor de boeg gelost, zegt het OM.

Men stelt op die raad dat per LDC drie mensen van L&H zouden meewerken om bij de ontwikkeling te helpen. 'Dat mocht niet vanuit omzeterkenning', zegt het OM. Een latere KPMG-brief aan het auditcomité stelt dat het management van L&H uitdrukkelijk stelt dat de LDC’s volledig onafhankelijk zijn maar heeft vragen. KPMG vraagt of men bonafide is? Of er geen nevenafspraken zijn? Wie zijn de investeerders?

Een paar maanden later keuren KPMG en het auditcomité de jaarrekening goed. De LDC’s waren boekhoudkundige kameleons. Ze kunnen van kleur veranderen. Eerst waren het onafhankelijke bedrijven, dan moet L&H plotseling ze helpen ontwikkelen. Eerst gaat men er 300 scheppen, later verdwijnen ze plotseling. Als men dat allemaal weet, dan weet men toch dat de boekhouding aan geen kanten meer klopt. Men moet nu niet zeggen dat men het niet wist, zegt het OM.

Het auditcomité wordt ook verweten dat het informeel onderzoek dat de beurswaakhond sec had gestart niet meegedeeld werd aan de raad van bestuur. 'Ze gaan zeggen dat ze een expert hadden aangesteld die zei dat het niet moest. Dat is ongeloofwaardig. Ze wisten dat er van alles raars was. Het schip maakte water en men heeft de passagiers niet gezegd dat er averij was. Men heeft de passagiers laten doorfeesten. Dat is wat we ze verwijten, niet dat ze zelf in het complot zaten, maar dat ze hun rol niet gespeeld hebben.'

'De teneur is niet dat het drie schurken waren, maar toen ze de jaarrekening 1999 goedkeurden, wisten ze dat de voorstelling van het LDC-concept in de boeken niet klopte. Men heeft dat enkel met het management besproken en niet met de rest.'

'Ik denk dat zowel KPMG als het auditcomité dat niet met plezier deed. Ik denk dat ze het met gekrulde tenen en dichtgeknepen billen deden.'


Lees ook onze verslaggeving van deze ochtend:

11.12 uur: Volgens het OM heeft het auditcomité zich niet kritisch maar eerder slaafs opgesteld.
10.40 uur: Het openbaar ministerie zegt dat de beklaagden zich niet kunnen wegsteken achter onwetendheid. Het waren allen slimme zakenlui.
9: 55 uur: Voorzitter Robert Pieters van het hof van beroep roept alle partijen op om een tijdschema vast te leggen.