Rond vijf uur liep dag drie van het proces Van Themsche af. Voor de verdediging van de beschuldigde wordt morgen misschien wel de belangrijkste dag van het proces. Zelf stelden ze een batterij psychiaters aan om Van Themsche te onderzoeken. Ze hopen vooral dat die overtuigend kunnen aantonen dat Van Themsche wel degelijk geestesziek is en dus niet veroordeeld kan en mag worden. Hiermee legt de verdediging haar belangrijkste troefkaarten op tafel.
16u - Marcel Van Peel, de Antwerpse agent die op 11 mei 2006 een eind maakte aan de dodelijke raid van Hans Van Themsche, deed zopas zijn relaas voor de assissenjury. Op het moment van de feiten lunchte hij samen met een deurwaarder op een terras vlakbij de Zwartzusterstraat. 'Ik voelde me zo bedreigd dat ik geschoten heb', vertelde hij. 'Toen ik geschoten had, was ik toch geschrokken. Zoiets maak je ook niet alle dagen mee.' Van Peel had, terwijl hij op het terras zat, al iemand zien passeren met een lange zwarte jas en haar als een punker, maar vond het alleen maar raar. Toen er nog mensen kwamen zeggen dat ze iemand met een wapen gezien hadden, stond hij op en ging kijken. 'Ik heb geroepen: 'Hey, kom eens hier'. Toen hij zich omdraaide zag ik zijn geweer. Hij kwam op me afgestapt, en terwijl legde hij zijn wapen in de nek. Zoals een cowboy in de films.'

Van Peel trok vervolgens zijn wapen. 'Op een niet-agressieve manier', verklaarde hij. 'Ik heb drie keer geroepen: 'Leg uw wapen neer'. Hij antwoordde: 'Schiet me dan kapot'. Ik zag dat er niet mee te praten viel en heb dan maar geschoten. Van Themsche riep dadelijk 'ai' en hij viel neer.'

15.50 uur - 'Luna is in mijn armen gestorven'

Een reeks ooggetuigen mochten hun versie van de feiten komen geven. Verschillende mensen kwamen Van Themsche tegen opzijn dodelijke raid door de stad. Bijna allemaal zeiden ze hetzelfde: hij liep met kordate pas, staarde recht voor zich uit en had een lege blik in zijn ogen.

Een van de meest opmerkelijke ooggetuigen was Sonja Verbeeck. Zij had gezien hoe de beschuldigde de 2-jarige Luna Drowart had neergeschoten en probeerde het meisje nog tevergeefs te helpen.

Ik probeerde de schotwonde dicht te houden met mijn handen. Ik voelde haar hart nog kloppen en riep om hulp. Ze heeft me nog even aangekeken en toen is ze in mijn armen gestorven', zei ze huilend.

13 u - 'Waarom ben ik neergeschoten?'

'Ik heb zo dicht bij de dood gestaan, dat is moeilijk te beschrijven. Mijn boek viel uit mijn handen, ik viel opzij. Machteloos. En die pijn, onbeschrijflijk.' 'Die knal gaat maar niet uit mijn oren. De minste deur die dichtvalt en mijn hart gaat sneller slaan.' De getuigenis van Songül Koç op het proces Van Themsche was aangrijpend en ontwapenend.

'Als je daar ligt, 3 weken in een ruime kamer, maar je krijgt geen adem, dan besef je hoe belangrijk zuurstof is. Een goede gezondheid. Je ligt daar, maar je kan niet bewegen. Niet draaien, niet ademen.'

'Na drie weken intensieve mocht ik naar een gewone kamer. Maar ik wilde intensieve niet verlaten. Daar was ik onder controle, mag niet iedereen binnen. In een gewone kamer wel. Daar was ik bang voor: er gaat iemand de deur opendoen en ik zal het opnieuw meemaken.'

'Het is zo erg wat gebeurd is. Ik begrijp niet dat mensen met kleppen rondlopen. Ik ben in het buitenland, in Turkije geboren en hier grootgebracht. Een migrant. Maar ik pas me aan, ben Belg met twee vaderlanden, Turkije en België. Niemand die daar iets verkeerd mag over zeggen, over mijn twee vaderlanden.'

'Maandag heeft Hans Van Themsche zich verontschuldigd. Maar het kwam niet uit zijn hart. Als het diep uit zijn hart komt, kan ik het misschien aanvaarden.' 'Hij studeert dierenzorg. Maar als hij niet van mensen houdt, hoe kan hij dan van dieren houden? Die hebben liefde, tederheid en vriendschap nodig.'

12.20 uur - Toen Hans Van Themsche op de ochtend van de feiten het moordwapen aankocht, maakte hij een rustige indruk. Wapenhandelaar Benoit Lang dacht dat de beschuldigde eindelijk een jongensdroom in vervulling zag gaan met de aankoop van zijn eerste wapen. Uit een huiszoeking bleek later echter dat Van Themsche al een heel arsenaal had liggen.

Van Themsche stapte op 11 mei 2006 rond 9.45 uur wapenhandel Lang aan de Lombardenvest in Antwerpen binnen. 'Hij wilde weten welke vuurwapens er nog vrij in de handel te verkrijgen waren', zei Benoit Lang. De beschuldigde maakte op hem een rustige en volwassen indruk. Van zijn klederdracht of afschoren haar keek Lang niet op. 'Zo lopen er in Antwerpen dertien in een dozijn rond.'

Hij toonde Van Themsche een aantal wapens, waaronder een jachtgeweer van het merk ’Marlin’, wat volgens de wapenhandelaar een populair merk is. De beschuldigde was wel geïnteresseerd in het wapen, maar moest eerst nog geld afhalen. Hij ging vervolgens met de bus naar het Dexia-filiaal op de Kleine Steenweg in Wilrijk waar hij 750 euro van zijn rekening haalde.

Rond 11 uur stapte hij opnieuw de wapenhandel binnen en kocht hij het Marlin-geweer. Lang legde hem de werking uit en bracht de nodige formulieren in orde. Van Themsche wilde er ook meteen munitie bij hebben. De enige patronen die Lang voor dat wapen had, waren van het kaliber 30.30 van het merk Remmington. Die munitie wordt meestal gebruikt op schietstanden of voor de jacht op groot wild.

'Het zijn patronen die zich gaan openzetten eens ze het lichaam binnendringen. Ze maken een kleine ingangswonde, maar een grote uitgangswonde. De bedoeling is dat ze zoveel mogelijk vitale plekken raken, waardoor het dier snel sterft', verduidelijkte Lang.

11u - Opvoeders schetsen positief beeld

'Op school in Roeselare was Hans Van Themsche niet de moordenaar die hier berecht wordt, maar een vriendelijke, positieve jongen. Daarom lieten we hem ook niet vallen nadat hij betrapt was op drinken en roken op zijn kamer', vertelt een opvoeder van het internaat van Roeselare op de derde dag van het proces.

'Hoedanook zou hij van het internaat gestuurd worden, maar we zochten een alternatieve oplossing voor hem. Een ander internaat, een pleeggezin of een kot, zodat hij hier verder school kon lopen.'

Hans Van Themsche haalt het wegsturen van het internaat aan als rechtsreekse reden voor zijn gruweldaden in Antwerpen. In zijn afscheidsbrief zegt hij dat hij in dat geval geen perspectief meer zag.'

Op school begrijpen ze er alvast niets van. 'Hans kon goed relativeren', klinkt het. 'Hij aanvaardde een sanctie als hij kattenkwaad had uitgehaald. We begrijpen echt niet dat deze jongen aan de andere kant een wapenfreak kon zijn die zo moordend tekeer is gegaan.'

10u - Indrukwekkend wapenarsenaal van Van Themsche toegelicht

Deze ochtend lichtte Alfons Scheerlinck, wapenspecialist van de federale politie, de indrukwekkende wapencollectie van Van Themsche toe.

Op de vraag of Scheerlinck wel vaker zo'n collectie tegenkwam op kamers van 17-jarige pubers, antwoordde hij 'zelden'. Vervolgens richtte de voorzitter zich tot Van Themsche zelf:

- Voorzitter: Hebt u die boksbeugel zelfgemaakt, meneer Van Themsche?
Ja. Al knutselend. Ik heb dat jaren geleden samen met mijn broer gemaakt, toen ik 13,14 jaar was. Dat had geen speciale reden. Ik had het niet op zak en nu is het zelfs veel te klein. Ik krijg het niet meer over mijn vingers.
- Wist u dat het om een verboden wapen ging?
Toen ik dat ineen knutselde wist ik dat niet, achteraf wel. Maar ik heb het nooit gebruikt.
- Waarom hebt u het dan gemaakt?
Ja (lange stilte) Geen duidelijk antwoord.
- Waar hebt u die katapult gekocht?
Ik vond dat een mooi souvenier, op schoolreis.