Albert en Paola vieren vandaag vijftigste huwelijksverjaardag
Foto: rr
‘De mooiste reis op aarde, is de reis naar mekaar toe.’ Die dichtregel prijkt op de uitnodiging die een select kransje genodigden in de bus kreeg. Zij hebben de eer om vandaag de vijftigste verjaardag te mogen meevieren van het bewogen huwelijk van koning Albert en koningin Paola.
Het huwelijk vijftig jaar geleden was een groot societyfeest met Europese allure. ‘Even was Brussel de hoofdstad van Europa’, weet Kathy Pauwels, royalty-expert van VTM. De verjaardagsparty vandaag gebeurt op veel kleinere schaal. ‘Alleen de allerbeste vrienden zijn uitgenodigd voor een geheim gehouden viering in alle intimiteit’, zo kon Pauwels achterhalen. ‘Op de uitnodiging prijkt die welgekozen zin van de Franse dichter Paul Morand.’

Een reis is het inderdaad geweest, dat huwelijk van de Belgische Albert met de Italiaanse Paola. Want na een spetterend begin, raakten de twee elkaar bijna kwijt. De verzoening die erop volgde, maakte de cirkel op een vertederende manier weer rond. Niet voor niets is 50 jaar lief en leed de ondertitel van het boek dat Pauwels over hun levensverhaal schreef.

Albert en Paola leerden mekaar kennen bij de kroning van paus Johannes XXIII in Rome, waar Albert zijn broer Boudewijn verving. De ontmoeting vond plaats op de Belgische ambassade in Rome. De vlotte Albert zag in de oogverblindende, onbevangen Paola Ruffo di Calabria alles wat hij wat aan het starre Belgische hof nooit gekend had. Hij was 24, zij 21. Halsoverkop werden ze verliefd. Het ging zo snel dat ze elkaar niet eens zo goed kenden, toen ze op 2 juli ‘59 in het huwelijk traden. Dat huwelijk had moeten plaatsvinden in het Vaticaan, maar werd na protest naar Brussel verplaatst.

Ruim 20 miljoen Europeanen volgden de plechtigheid. Paola, die de harten van het Belgische volk meteen gewonnen had, droeg een sleep van vijf meter, en een kanten sluier die Astrid, Mathilde en Claire later ook zouden dragen bij hun huwelijk.

Het jonge paar leidde aanvankelijk een glamourleventje vol bals, galafeesten en plezierreisjes. Maar Paola vond niet meteen haar draai in het Belgische koningshuis, met schoonmoeder Lilian die in haar een serieuze concurrente zag. Ze vond afleiding bij de drie kinderen die ze al vlug kreeg. Toch zorgde het ook voor afstand. Paola was in haar nopjes als moeder, Albert was veelvuldig op reis. Zijn uithuizigheid stoorde haar en ze vermoedde dat hij haar ontrouw was.

Het werd zelfs zo erg dat Paola in een depressie verzeild geraakte en jarenlang van Albert afgezonderd in een andere vleugel van het kasteel van Belvédère leefde. Toch liet ook zij zich verleiden tot flirts. Maar ze zou het nooit zo bont maken als Albert, die er een langdurige relatie op na hield met Sybille de Selys-Longchamps, die in ‘68 tot een dochter leidde: Delphine Boël.

Het was voor Paola de druppel die de emmer deed overlopen en ze startte een echtscheidingsprocedure op. Koning Boudewijn en kardinaal Suenens konden haar die plannen uiteindelijk uit het hoofd praten. Ze stuurden het paar naar het Franse gebedsoord Paray-le-Monial, waar ze weer dichter bij elkaar kwamen. Al putten ze ook kracht uit talloze anonieme bezoeken aan de kerk van Staf Nimmegeers in de Brusselse Nieuwstraat.

‘Zoals ieder koppel hebben de koning en ikzelf heel gelukkige maar ook moeilijke momenten gehad’, zou Paola ooit zeggen. ‘Ik heb mijn zakdoek veel moeten gebruiken.’

Inmiddels hebben ze een nieuw evenwicht gevonden. Paola, trotse grootmoeder van twaalf kleinkinderen, geniet overduidelijk mee van het feit dat haar man zich ontpopt heeft tot een gewaardeerde koning. Ook al kwam dat koningschap in ‘93 als een enorme verrassing, en zag zij het aanvankelijk absoluut niet zitten.

Een officiële huwelijksakte heeft het paar niet meer. Die is uit het register van de Brusselse burgerlijke stand gescheurd door een souvenirjager. Vandaag wordt er in intieme kring gevierd, eind augustus komt er een groot feest, waarop ook al wie op 2 juli ‘59 huwde, welkom is.