Het lijkt erop dat de onderhandelingen over een communautair akkoord uit de startblokken schieten. Dinsdagavond komen de meerderheidspartijen CD&V/N-VA, Open VLD, MR, PS en CDH en de twee groene oppositiepartijen Groen! en Ecolo bijeen in de Senaat. Dat is de zogenaamde Octopus-werkgroep van acht partijen, maar dan zonder SP.A. Een octopus met zeven armen dus.
De premier, Yves Leterme, en de twee ministers van institutionele hervormingen en de voorzitters van kamer en senaat, Herman Van Rompuy en Armand De Decker maken ook deel uit van de groep.

De twee ministers van Institutionele Hervormingen, Jo Vandeurzen (CD&V) en Didier Reynders (MR), hadden de voorbije weken voorbereidende gesprekken met alle meerderheidspartijen.

Ze polsten nadien ook de groene oppositiepartijen en de SP.A - die in de Octopuswerkgroep meegewerkt hadden aan het eerste pakket staatshervorming - of ze bereid waren om opnieuw rond de tafel te zitten om tegen 15 juli een tweede akkoord te zoeken.

Op basis van de gesprekken die de ministers hadden met de partijen is er een nota opgesteld. Die bevat een plan van aanpak, inhoudelijke voorstellen zijn nog niet uitgewerkt.

De SP.A hield echter de boot af. Voorzitster Caroline Gennez: 'Allez, het eerste akkoord is nog niet uitgevoerd en de Franstalige partijen willen dat zo lang mogelijk uitstellen, om eerste én tweede fase op één hoop te gooien en alles van het eerste akkoord opnieuw in vraag te stellen. Daaraan doen wij niet mee.'

'We zullen wel zien', zegt Gennez: 'Als er een goede oplossing uit de bus komt, dan zullen wij die steunen. Anders niet. Maar eerst moeten er vertrouwenwekkende maatregelen komen. Dat eisten CD&V en N-VA toch ook toen ze in de oppositie zaten!'

Intussen blijkt dat de octopuspartijen het erover eens zijn dat de kritiek van de Raad van State op het akkoord over de eerste 'kleine staatshervorming' van enkele maanden geleden, niet moet leiden tot een aanpassing van het compromis. We zullen wel een juridisch antwoord vinden op de juridische bezwaren, luidt het. Zo gebeurde dat ook bij vorige staatshervormingen, als de Raad van State kritiek had.

Politici vinden het veel makkelijker de juridische theorie aan te passen aan het compromis dat ze bereikten, dan hun compromis aan te passen aan de juridische theorie.