Een eerste snelle lectuur van de 135 bladzijden juridische kritiek van de Raad van State op het Voorstel van Bijzondere Wet houdende institutionele maatregelen – het deel van de eerste fase van de staatshervorming dat een bijzondere wet vergde – leert dat de kritiek op sommige delen vrij vernietigend is.
Vernietigend is onder meer de kritiek op de regionalisering van de verkeerswetgeving die vooral door de SP.A was gevraagd. Maar, voor alle duidelijkheid, de Raad van State geeft met dit document alleen een advies. Verder reikt zijn bevoegdheid niet bij het beoordelen van wetsvoorstellen.

De kritiek op die regionalisering van de verkeerswet is zeer scherp, maar eigenlijk niet strikt juridisch van aard. De Raad zegt vooral dat wat voorgesteld wordt, geen duidelijke en consistente regeling is. Zo gebeurt het dat overtredingen van de eerste en de tweede graad die bij de ene overheid zitten en die van de derde en vierde graad bij een andere overheid. Ook de veranderingen inzake rijopleiding en rijexamens worden op die wijze bekritizeerd. In het tweetalig gebied Brussel-Hoofdstad zal zo’n regelgeving tot onoverkomelijke moeilijkheden leiden, voorspelt de Raad van State. Dat kun je aan ons niet verkopen onder het mom van het vormen van ‘homogene bevogdheidspakketten’, lijkt de raad te zeggen.

Het deel dat daarvoor komt, handelt over de communautarisering van sommige delen van de regelgeving over de radio-, media- en elektronische communicatie. De raad zegt dat de voorstellen eigenlijk geen oplossing geven aan de problemen waarvan het Grondwettelijk Hof herhaaldelijk heeft melding gemaakt.

De regionalisering van de huurwetgeving wordt doorgevoerd met een ellenlange maar beperkende lijst van puntjes en de Raad zegt dat die lijst beter zou geschrapt worden en vervangen worden door een algemene bepaling. CDH wou destijds niet weten van een algemene bepaling. De kritiek op de regionalisering van het landbouwrampenfonds lijkt beperkt en veeleer technisch te zijn.

Bij de regionalisering van de ‘sociale economie’ stond de Raad van State blijkbaar voor een onoverkomelijk probleem: was de federale overheid eigenlijk nog wel bevoegd voor de sociale economie? Neen toch? Dat lijkt alleszins tussen de regels te staan.

Over de bevoegdheidsoverdrachten inzake prijzenbeleid (elektriciteitsprijzen, rusthuisprijzen) vraagt de Raad van State veel ‘verduidelijkingen’. Dat geldt ook voor de regionalisering van de Ikea-wet.

De nieuwe regels inzake onteigeningen moeten voor de helft verduidelijkt worden, en voor de andere helft geschrapt, zegt de Raad.

De bijzondere wet wou, op vraag van de groenen, de federale overheid in staat stellen in te grijpen als een deelstaat naliet zijn internationale milieuverplichtingen na te komen. De Raad van State is daarover ook nogal kritisch.

Bij de zeer technische wijzigingen die wordt aangebracht aan de financieringswet voor gemeenschappen en gewesten, maakt de Raad een reeks technische bemerkingen en wijst hij ook op verschillen tussen de Franstalige en de Nederlandstalige tekst. Slordigheid, heet dat.

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig