Een onhoudbaar hoge rente in Portugal, ongewoon hoge dagkredieten bij de ECB en zorgen over inflatie. Maar finaal klimmen de beurzen toch weer hoger.

Hoe hoger we klimmen, hoe meer hoogtevrees. Een correctie lijkt elke dag te kunnen beginnen. Na een klim van twee jaar en bijna een verdubbeling van de koersen zou dat niet abnormaal zijn. Er broeit ook van alles, maar niets kan beleggers echt de stuipen op het lijf jagen.

Elke dag lijken er wel meer kopzorgen op te duiken. Maar zelfs als de rek eruit lijkt, klimmen de beurzen finaal weer verder.

Het begon al 's morgens, toen beleggers zich vertwijfeld afvroegen of er misschien een bank in nood zat, want het bedrag aan dagkredieten bij de ECB liep voor de tweede opeenvolgende dag op tot meer dan 15 miljard euro. Dat is abnormaal veel.

De ECB stuurde iedereen die om uitleg vroeg, uiteraard wandelen. En al snel kwamen ze bij Portugal uit. Begin deze week werd duidelijk dat de economie er in het vierde kwartaal achteruit ging en de rente er ruim boven de 7% klom. Dat lijkt een onhoudbaar niveau en dus poken sommigen de onrust nog wat op door geruchten te lanceren als zouden Duitsland en Europa er bij Portugal op aandringen zich ‘over te geven' aan het reddingsfonds. Uiteraard zal Portugal daar niet snel toe overgaan, want dan plaatst het zich ook onder curatele van de EU en het IMF.

Daarom wacht in de eerste plaats Portugal op de ‘allesomvattende' en structurele oplossing die Europa tegen eind maart klaar wil hebben. Hopelijk is dat geen fata morgana.

Ondertussen waart er nog een ander spook rond op de beurzen: inflatie. In de groeilanden en China is dat spook al realiteit en stijgen de consumentenprijzen met zowat 5%. China verhoogde vrijdag nog eens de kapitaalvereisten voor de banken nadat het een week eerder ook al opnieuw de rente had verhoogd.

Maar ook in de Verenigde Staten en Europa gaat er geen dag voorbij of het inflatiespook staat vooraan in het financiële nieuws. Donderdag schrokken de beleggers nog van een opstoot met 0,4% in de VS en vrijdag sprak een Italiaanse directeur van de ECB over ‘preventieve maatregelen' om de inflatie te bestrijden.

De inflatie in Europa bedraagt nu wel iets meer dan 2%, maar zelfs ECB-voorzitter Trichet zei er vertrouwen in te hebben dat we later op het jaar opnieuw onder de doelstelling van de ECB zullen zakken. ECB-taal om te zeggen dat ze de rente nog niet onmiddellijk zal verhogen.

De hogere energieprijzen hebben de inflatie doen toenemen, maar voor de rest is er in de realiteit (nog) weinig inflatie. En ondanks alle berichten liggen de beurzen er ook (nog) niet wakker van. De Amerikaanse inflatiegebonden obligaties geven aan dat men in de Verenigde Staten een inflatie verwacht van 2,5% (zie grafiek) en bij Europese obligaties is dat zelfs maar 2%. Dat is wel een lichte stijging, maar allerminst zorgwekkend. Op de grafiek is te zien dat de inflatieverwachting al jaren vrij constant blijft, behalve toen alles in elkaar klapte tijdens de financiële crisis en vorig jaar toen men vreesde voor een double dip. Wat niet is, kan natuurlijk nog komen. Maar op korte termijn is de werkloosheid in het Westen te hoog om een problematische klim van inflatie te krijgen.