Een graag geziene gast
Journalisten zijn graag geziene gasten in Davos. Zoveel is me, nog voor het vertrek naar Zwitserland, wel duidelijk geworden. Als je eenmaal de horde van de accreditatie hebt genomen, word je bestookt met informatie, uitnodigingen en documenten. Opeens wil iedereen van alles van je. Je aanwezigheid is gewenst, zo niet vereist, op tal van persconferenties, lunches, diners, borrels en briefings. Zoveel mails kreeg ik, dat ik in mijn e-mailprogramma een aparte map heb geopend om ze er op overzichtelijke wijze in op te bergen.

Craig Barrett was een van de eersten om me te inviteren. Hij was benieuwd naar mijn ideeën. Ik verzin dit niet. Craig R. Barrett, chairman of the board van Intel, stuurde mij een brief met daarin de zin: 'I would like to invite you to an informal dinner to hear your ideas.'

Toegegeven, de brief bereikte mij via de persdienst van Intel-België, dus waarschijnlijk ben ik een van de vele tientallen journalisten die hem gekregen hebben. En, opnieuw toegegeven, de volledige zin luidde 'to hear your ideas and share a few of ours'. Ik vermoed dat het vooral om dat laatste zal gaan. Maar toch, ik voelde me eventjes heel belangrijk.

Toen arriveerde de tweede, de derde en de vierde invitatie. Ik was steeds minder opgetogen. Als het zo doorging, zou ik die vijf dagen in Davos alleen maar bezig zijn met het sharen van views tijdens informele etentjes. Natuurlijk, als het allemaal lieden van het allooi van Craig Barrett waren, zou dat nog interessant zijn. Maar vaak was dat niet zo.

Toch verraste het mij dat de pers zo'n belangrijke rol speelt in Davos. Die rol beperkt zich niet alleen tot de briefings, etentjes en cocktails die door de grote ondernemingen worden georganiseerd. Bijna elke dag zijn er ook persconferenties van bedrijfsleiders en politici. En natuurlijk heeft de pers ook toegang tot veel van de discussies die de kern van het Forum vormen. Het ingebakken wantrouwen dat veel bedrijfsleiders hebben als de pers meekijkt en -luistert -denk maar aan de discrete bijeenkomsten van bijvoorbeeld de Bilderberg-groep- is in Davos blijkbaar afwezig.

Ook de organisatie zelf doet er veel aan om het journalisten naar de zin te maken. De accreditatie verloopt zeer professioneel en als geaccrediteerde journalist krijg je een lawine van informatie over je heen. Niet alleen over het WEF zelf, maar ook over de staat van de wereldeconomie.

Voor een journalist die zich niet fulltime met de voorbereiding van het congres kan bezighouden, is het een beetje frustrerend dat je niet alle rapporten uitgebreid kunt doornemen. Maar de kernboodschap is duidelijk: het gaat niet goed met de economie en beterschap is nog lang niet in zicht.

Het staat vast dat Davos volledig in het teken van de crisis zal staan. De ambitie van de organisatoren is dat er in de komende vijf dagen een begin van antwoord wordt geformuleerd op de vraag hoe de wereld er na de crisis zal uitzien. Of ze daarin zullen slagen, zal ik u volgende week kunnen melden.

Ruben Mooijman is chef van de redactie economie. Hij brengt verslag uit vanuit Davos en houdt een blog bij op:

www.standaard.biz



U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig