Griekenland aan de Noordzee
Foto: © Wouter Van Vooren
Bedrijven willen hun omzet doen groeien en zo meer winst maken. Ik ken geen bedrijfsleider die met het plan in zijn hoofd loopt om kleiner te worden. Je moet natuurlijk pragmatisch zijn. Als je vroeger honderd wagens verkocht en vandaag maar zestig, heb je een probleem. Je kan dromen van een terugkeer naar honderd, maar liefst niet te lang of je gaat failliet. In de crisisperiode van 2008-2009 hebben veel bedrijven ingegrepen, kosten geschrapt en de winsten hersteld. Goed zo, zo blijft de toekomst bewaard.

De overheden hebben in deze crisis andersom geredeneerd. De inkomsten vallen weg, laat ons wat meer uitgeven. Op het toppunt van de crisis misschien een juiste zet of we zaten nu in de 'Nog Grotere Depressie'. Nu de crisis onder controle is, dringen andere maatregelen zich op. Er zijn natuurlijk meer werklozen of ambtenaren dan ondernemers, allemaal hebben we één stem en politici denken na hun verkiezing al aan de volgende. In die logica kan men beter dreigen met een aanpassing van de notionele intrestaftrek als AB InBev niet wat inschikkelijker is, dan doen wat de bedrijven deden: bezuinigen.

De tijden zijn echter veranderd. Vroeger konden specialisten, zoals een dokter, in China werken als ontwikkelingshelper. Een ingenieur met de juiste motivatie kon in Congo een houten brug bouwen. Wie goed geld wou verdienen, moest in België zijn. Vandaag kan een chirurg in China aan het werk met de modernste middelen. En de ingenieur kan in Singapore aan de slag om land te winnen op zee. Wie goed geld wil verdienen, moet in het buitenland zijn. Het internet heeft van de wereld een groot dorp gemaakt. Bedrijven zoals AB InBev zijn wereldwijd actief en het risico dat ze na een pestbelasting het hoofdkantoor verhuizen, is niet onbestaand. En als er één multinational gaat, zullen er nog volgen.

Als de bankencrisis iets geleerd heeft, dan is het wel dat niets onmogelijk is. Griekenland is een land met een reputatie. Beetje foefelen met de begroting, tekortje hier en daar en alles komt wel in orde. Tot op een dag de financiële markten het zaakje niet meer vertrouwen en de rente fors stijgt. De rente op 10 jaar staat er nu op 7%. In België is die vandaag 3,11%. De Griekse rente verdubbelde in enkele maanden tijd, de renteuitgaven dus ook.

België is natuurlijk nog geen Griekenland aan de Noordzee. In Griekenland viel er niet veel meer te belasten. Men leeft van zaken zoals toerisme en als de toeristen thuis blijven wegens de crisis valt er niets te belasten. In België hebben we nog een economie om te belasten. Er zijn geen pensioenpotten, maar laten we vooral brugpensioen gebruiken om problemen op te lossen. Ik ken de Griekse minister van Pensioenen niet, maar met die van ons kunnen we tenminste lachen en hij is een hit op Youtube. Het risico is niet denkbeeldig dat elke belastingverhoging de uiteindelijke belastingopbrengst zal doen dalen omdat bedrijven en personen het elders gaan zoeken. En dan kan het snel gaan. Beleggen is vooruitzien, de risico's inschatten en oog hebben voor het neerwaartse risico. Belgische staatsobligaties met een rente op tien jaar van 3,11% zijn vandaag een typisch geval van renteloos risico in plaats van risicoloze rente.

Er is natuurlijk een derde weg. Gewoon het geld drukken. Het experiment is bezig. Als de deflatoire druk maar groot genoeg blijft, is er geen probleem. Het neerwaarts risico is dat de inflatie weer aantrekt en de lange rente fors gaat stijgen. Ook hier is het licht voor langlopende overheidsobligaties op rood gesprongen. De conclusie voor beleggers is dan ook: verkoop langlopend Belgisch staatspapier.

Kristoff Van Houte is financieel analist en uitgever van 'Kroffinvest'.

www.standaard.biz/beterbeleggen

www.kroffinvest.be