Nauwelijks was Wall Street in een berenmarkt beland of de koersen gingen fors omhoog. Met dank aan enkele goede economische indicatoren in de Verenigde Staten.

Van onze medewerker

Met de bekendmaking van de resultaten van enkele belangrijke economische indicatoren in de Verenigde Staten is de eerste week van een nieuwe maand altijd druk. Net zoals de indicator over de industrie hield ook die van de dienstensector in september beter stand dan verwacht. De ISM-index (Institute for Supply Management) zakte maar van 53,3 naar 53 punten. Een cijfer boven 50 geeft groei aan.

Morgen staat de allerbelangrijkste ‘indicator' op het programma met de officiële schatting van de maandelijkse evolutie van de Amerikaanse werkgelegenheid. Gisteren publiceerde ADP, de grootste loonstrookverwerker van de Verenigde Staten, al zijn eigen jobcijfers voor de privésector. Volgens die gegevens kwamen er in september 91.000 jobs bij, ook al beter dan verwacht.

Nu is het wel zo dat vooral de zwakke evolutie bij de overheidsjobs al lang weegt op de totale werkgelegenheid. Nu al optimistisch zijn,lijkt wat voorbarig. Het vel van de beer verkopen we dus nog maar niet. Toch zijn de beter dan verwachte indicatoren niet zonder betekenis, want ze komen tegen een achtergrond van gloom en doom.

Het is al bijna gemeengoed om een recessie te verwachten, of zelfs te zeggen dat we er al middenin zitten. Dat laatste deden Georges Soros in de Verenigde Staten en Peter Vanden Houte bij ons. Goldman Sachs verwacht wel dat het in Europa een milde recessie zal worden met een kleine economische terugval in het vierde kwartaal en het eerste kwartaal van 2012. De vraag mag gesteld of dat ondertussen niet al in de koersen is verrekend.

Ondertussen aapten de Europese beurzen braafjes de kentering van Wall Street na en schoten hoger. Ook opvallend is dat de goudprijs gewoon lijkt mee te bewegen met de aandelen. Als de koersen klimmen, wipt de goudprijs mee; als de beurzen zakken, daalt het edelmetaal. Wat blijft er nog over van goud als een indekking tegen financiële onzekerheid ? Of is goud toch ook verworden tot een speelbal in het risk-on/ risk-off gedrag van de speculanten?