Is een nieuwe Amerikaanse president positief voor aandelen?
Foto: AFP
We horen vaak dat het jaar waarin een nieuwe president voor Amerika wordt gekozen, positief uitwerkt voor de aandelenmarkten. Maar is dat ook wel zo? Nico Pantelis overloopt een stukje geschiedenis.

We zitten in een presidentsjaar. Dat houdt in dat er een nieuwe Amerikaanse president wordt verkozen, omdat de huidige zittende president – Barack Obama – aan z’n tweede en dus laatste termijn bezig is. Er komt dus sowieso een nieuwe Amerikaanse president, en de keuze is naar alle waarschijnlijkheid tussen Hillary Clinton of Donald Trump. Beide personen zijn geen onbekenden voor het Amerikaanse volk, dit in tegenstelling tot Barack Obama toen die op het politieke toneel verscheen.  

Er valt er dus weer iets te kiezen voor de Amerikaan, maar wat hebben beleggers eraan? Volgens de mediaberichten hoeven we er niet over te twijfelen: presidentsverkiezingen zijn goed voor de beurs. Immers, er worden veel beloftes afgeleverd en de zittende president zal geen drastische beslissingen nemen die voor onstabiliteit kunnen zorgen. Kortom, het gaat je als belegger goed af in een presidentsjaar. Dat is helaas maar een halve waarheid. Meestal is het zo dat indien een zittende president de termijn kan verlengen, het erg goed gaat op de financiële markten. Maar als presidenten moeten wisselen van stoel, vooral als er nog een ‘tweetermijnpresident’ zetelt, dan gaat het er minder fraai aan toe op de beurs, en dan drukken we ons nog voorzichtig uit.

Als we de geschiedenis erop naslaan, dan ging de uittreding van een ‘tweetermijnpresident’ altijd, zonder uitzondering, gepaard met een beurscorrectie. Meer nog, in de meeste gevallen was er gewoonweg sprake van een beurscrash! De volgende grafiek brengt telkens de vrije val goed in beeld.

SPX 20j presidenten

George W. Bush nam het ‘presidentsstokje’ over van Bill Clinton in 2000/2001, Obama deed hetzelfde in 2008/2009. De nieuwe presidenten werden nooit getrakteerd op een beursfeest, maar hielden er eerder een flinke kater aan over. Met de overgang naar Bush liet de markt 50% liggen, terwijl beleggers bij de aanstelling van Obama nog een grotere ravage (-60%) aanrichtten. Dat is toch wel een ander beeld dan we normaal gesproken lezen in de media. Het klopt als de zittende president zijn tweede termijn doet, maar in andere gevallen klopt het niet.

Ook verder in het verleden is er altijd wel sprake geweest van turbulente markten rond de intrede van een nieuwe president, nadat een zittende president twee termijnen had afgerond. Ook George Bush sr. kreeg er eerder meer te maken, nadat hij het stokje overnam van Ronald Reagan, die zelf ook twee termijnen aan elkaar wist te breien. In het najaar van 1990 dook de Dow Jones van bijna 3000 tot onder 2500 punten, oftewel een correctie van ruim 15%. Er moet wel bij gezegd dat het daar ook verder bij bleef. Het vervolg werd een van de grootste feestperiode die we ooit hebben gekend op de financiële markten, met de technologiebubbel als climax.

Als we naar andere tweetermijnpresidenten kijken, dan is de volgende in rij Eisenhower, die in de naoorlogse jaren van 1953 tot 1961 zetelde. Amerika, net als de rest van de wereld, kwam uit een erg moeilijke periode en onder het bewind van Eisenhower keerde de rust en kalmte terug. Toen hij de positie van president inleverde, ging ook dit weer gepaard met de nodige onrust op de beurs.

Op de voorgaande grafiek is duidelijk te zien dat de Dow Jones index in 1961 corrigeerde van circa 750 punten tot net iets meer dan 500 punten. De exacte cijfers hebben we niet, maar enige rekenwerk levert al snel een beurscorrectie van 30 tot 40% op. Dat zijn uitslagen die alvast kunnen tellen. En het fenomeen blijft maar terugkomen.

dow jones na wilson

Als we dieper in de tijd teruggaan – en we slaan de periode van WOII even over, want toen was er sprake van een president met drie termijnen (Roosevelt) – dan komen we Woodrow Wilson tegen, president van 1913 tot 1921. Eveneens geen fraai beeld op de beurs bij zijn vertrek: een correctie van 45% trof de financiële markten in de nadagen van zijn presidentschap.

De geschiedenis hierboven laat weinig ruimte tot verbeelding. Als de Amerikaanse bevolking afscheid nam van een president die twee termijnen had gezeteld, dan volgde onheil op de beurs. Aandelenmarkten corrigeerden telkens van 15 tot 60 procent! Nooit volgde meteen een uitzinnig beursfeest. Uiteraard, resultaten uit het verleden vormen geen garantie voor de toekomst, maar dit soort feitelijk cijfers negeren lijkt ons niet bepaald een goede strategie. Wat het wel zegt, is dat beleggers vandaag op hun hoede moeten zijn, en zich beter terughoudend opstellen ten opzichte van de traditionele beurssectoren. De historie spreekt niet in het voordeel van aandelen op dit ogenblik. Zorg liever dat u voldoende cash aan de kant heeft, voor eventuele kansen die straks opduiken als het onheil alsnog opnieuw toeslaat op de beurs.

De auteur is gediplomeerd beleggingsadviseur en oprichter van de advieswebsite Slim Beleggen. Hij publiceert deze column in eigen naam. Slim Beleggen publiceert 4 analyserapporten: het Goud & Zilver Rapport, het Technologie Rapport, het Grondstoffen Rapport en het Groeimarkten Rapport. Daarnaast publiceert Slim Beleggen een gratis nieuwsbrief.

Like ons op Facebook: SlimBeleggen -- Volg ons op Twitter: @SlimBeleggen