NEPAL - Afscheid van een Vriend
Foto: Shiva Rinpoche
Op 4 september 2014 stierf mijn beste vriend: Shiva Rinpoche. Net voor hij stierf deed hij al zijn kleren uit, ging naakt in meditatiehouding zitten en zei: "If you meditate well, you can also do this." Zo stierf hij en bleef 5 dagen in meditatiehouding rechtop zitten, omringd door regenbogen.

Alsof we elkaar al jaren kenden. Zo voelde het aan toen we elkaar twee jaren daarvoor ontmoetten. Het was vreemd om plots dikke maatjes te zijn met iemand die vereerd wordt als boeddhistisch meester. Soms verwarrend als je mensen met tranen in de ogen zich voor hem op de grond zag gooien uit devotie, terwijl wij gewoon als vrienden naast elkaar zaten te zeveren.

Ik wist dat hij als kind herkend was al tulku, ofwel gereïncarneerde meester, en dat hij een traditionele boeddhistische opleiding had genoten van kindsaf aan. Hij was amper 9 toen hij drie jaren in retraite ging.  Hij kon zuipen tegen de sterren op. Indische whisky: Royal Stag. Zijn merk. Een fles per avond was geen probleem. Hij was een man van zijn volk. Terwijl andere hoge lama's met dure auto's rondrijden en in vijfsterrenhotels slapen, deed hij het tegenovergestelde. Hij droeg vuile kleren: een goedkoop T-shirt met een trainigsbroek. Hij vertelde mij:'Buddha was a prince and left his palace to go live in the jungle. These days Tibetan lama's come from the jungle, but they want to live in a palace.'  Hij had veel kritiek op de business in het boeddhisme. De corruptie en de hypocrisie. 

Intimiderend was hij, wanneer hij mijn gedachten las, terwijl hij straalbezopen bijna in een coma naast mij lag. Of details uit mijn privé leven zo gewoon vertelde zonder dat hij het kon weten. Hij hield ervan te kaarten met zijn mensen. Gezeten op de grond en wat pruimtabak zat hij urenlang te kaarten en te grappen met de mensen die hem zo vereerden.

En vuile moppen vertellen die kon hij ook. Over boeddhisme kon je hem alles vragen. Hij was een levende bibliotheek, maar gaf niet graag les via woorden.  Het was zijn nabijheid die de grootste indruk naliet. Als je met een lijst vragen kwam, verdwenen de vragen in zijn nabijheid. 'Zen' noemen ze dat zeker tegenwoordig? Zijn gehuurde kleine flat in Kathmandu omschreef hij met als zijn 'doghouse'. Zijn huis in Humla, was gelegen in één van de meest afgelegen en armste gebieden van Nepal. Als het buiten regende, regende het er ook binnen.

Vorig jaar werd hij nog uitgenodigd om les te geven in Rusland. Veel lama's gaan naar het Westen om geld in te zamelen voor het bouwen van een klooster en dergelijke. Het lijkt wel een echt gebedel.  Toen hij werd uitgenodigd bij een rijke russische filantroop die hem een grote donatie zou geven (enkele tienduizenden euro's), vroeg ze:'So what's your project?'
Shiva Rinpoche antwoordde:'Death!'  Verward, herstelde ze haar vraag: 'But, what do you want to do?'  Hij antwoordde:'Liberation!' De vrouw begon te huilen uit devotie en Shiva Rinpoche verliet haar huis zonder één euro.