V.A.E.- Abu Dhabi: I.B. or not I.B.
Hélène schrijft fonetisch Foto: Katrien Schreurs
In mijn vorige artikeltje schreef ik dat we niet mochten klagen over de hitte want dat deze best meeviel, wel sta me toe deze woorden terug te nemen en te zeggen dat de eerste weken van het schooljaar bij de school pick up toch eigenlijk vrij zwaar waren… De hitte buiten stoort me inderdaad niet wanneer ik in badpak buiten zit of van de ene airco de ander inwandel, maar als je kort na de middag 3 vermoeide kinderen van school afhaalt in 45 graden, dan ben je niet de hele tijd ‘happy school run mum’ maar eerder ‘sweaty grumpy mommy’… Hélène is klaar met school om 14 u en de anderen om 14.45u. Tussen deze twee momenten wachten de ouders met kinderen in beide groepen samen in de refter want daar is er airco. Eens ik mijn volledige kroost verzameld heb, puffen we gezamenlijk over de speelplaats gepakt en gezakt met tassen, lunchboxes ed naar onze auto, die in volle zon geparkeerd staat. Het is zo heet in de auto dat je het metaal van de gordels niet kan aanraken. Ik zet uiteraard dadelijk de airco aan maar echt koelen doet die bij deze hitte pas als je goed en wel aan het rijden bent. Van de parking geraken duurt echter lang aangezien de hele school daar geparkeerd staat en snel weg wil. Eens thuis aangekomen, is omkleden het eerste wat we doen, gevolgd door drinken en daarna ploffen de kinderen ergens neer, doodmoe van school en speeltijd in de hitte.

Genoeg gezeurd, nu een positieve noot! Alhoewel ik er al van op de hoogte was dat de kinderen op onze internationale school te Abu Dhabi reeds in de Kindergarten (kleuterschool) starten met lezen en schrijven, was ik vorige week toch aangenaam verrast vast te stellen tot op welk niveau dit plaats vindt.
Mijn jongste dochtertje van 5 jaar had net vier daagjes school gelopen in haar nieuwe klasje toen ze vorige week donderdagavond gezellig aan mijn keukentafel naast een kokende moeder (tussen de soep en de pattatten- lees: hamburgers met frietjes) haar nieuwe kunsten demonstreerde. In haar fonetische stijl krabbelde ze achtereenvolgens: circle, I like teddies en I love mama. Dit schreef ze als volgt: srkl, I lk tds en I lf mama. Met verbazing, ontroering en trots overmand kreeg dit eerste briefje natuurlijk dadelijk een plekje op onze ‘wall of fame’ in de keuken.
 

Tijdens de laatste weken van vorig jaar hadden de kleintjes reeds elke week een zogenaamde ‘reader’ meegekregen naar huis waarin ze ‘zelf’ de korte zinnetjes moesten lezen. Deze woordjes kenden ze echter snel van buiten na wat oefenen in de klas en konden ze ook afleiden uit de begeleidende illustraties. Zo was er bijvoorbeeld een boekje met op elke pagina een zinnetje: ‘this car is red’ of ‘this car is blue’ en ga zo maar verder. Blijkbaar heeft deze kennismaking met woordjes van vorig schooljaar dus toch zijn vruchten afgeworpen.
Dit jaar maken de kinderen elke dag een tekening waarbij ze moeten proberen te schrijven wat ze afgebeeld hebben. De juf komt bij elk kindje langs en helpt hen een beetje op weg. Wat ze bij deze methode niet doen is schrijffouten verbeteren. Dat gebeurt pas in een veel later stadium. Allereerst wordt aangemoedigd te leren nadenken over het omzetten van woorden in lettertjes.
Zelfs in de eerste jaren van de lagere school (of Primary years programme) struikelen ze niet de hele tijd over schrijffoutjes wanneer een leerling onafhankelijk een tekst schrijft. Als er een opstel geschreven wordt, verbetert de juf de spelling niet in de tekst. Spelling wordt aangeleerd en getest op andere momenten. Voor mij voelt dit tegennatuurlijk aan om onder lof van de leerkracht een ‘report’ van mijn kinderen te lezen zonder hierbij even op te merken waar er foutjes staan. De aanpak van het onderwijs gebeurt hier op sommige punten anders dan we het in België gewoon zijn.
 

Op onze school in Abu Dhabi wordt het I.B. oftewel International Baccalaureate gehanteerd. Kort verwoord is deze onderwijsvorm in 1968 in het leven geroepen vanuit de gedachte dat het interessant was voor kinderen van kosmopolitische ouders om in verschillende scholen in andere landen steeds een vast soort onderwijs te hebben zodat ze dit overal zonder problemen kunnen verder zetten. Het is erop gericht leerlingen tot wereldburgers op te leiden in een snel veranderende maatschappij waarbij een mondiale benadering en intercultureel begrip centraal staan. Vanuit een zogenaamde ‘Unit of Inquiry’ die elke maand verschilt, wordt er vakoverschrijdend een thema behandeld waarin de verschillende vakgebieden verwerkt worden. Via verschillende zienswijzen wil men de student kritisch laten nadenken over hedendaagse thema’s zowel in de breedte als in de diepte. Voorbeelden van dergelijke Units (UOI) zijn : ‘Sustainability’, Where we are in place and time’, ‘People have rights and responsabilities which enable them to live in a community with others’, …
 

Wat echt speciaal is aan het I.B. is de aanpak bij de laatste twee jaren van de humaniora, ofwel de zogenaamde ‘Diploma Years’. De leerlingen stellen naargelang hun capaciteiten (high level of low level) en interesses een pakket samen waarbij ze 6 vakken kiezen uit 6 disciplines. Daarbij krijgen ze elk een scriptie van 4000 woorden te maken, een aantal uren kunst, sport en sociale dienstverlening (Creativity, Action, Service) en het vak ‘Theory of Knowledge’ waar men bewust gemaakt wordt van de subjectiviteit van kennis en de ideologische vooroordelen en andere culturele perspectieven. De examens worden afgenomen door externe I.B. examinatoren en worden getoetst aan vooropgestelde criteria. Per examen kan een score verdiend worden van 1 tot maximum 7 en men kan 3 extra punten verdienen via C.A.S. Om geslaagd te zijn moeten er minimaal 24 punten behaald worden, men kan maximum 45 halen en met een score hoger dan 40 heeft men toegang tot de top-universiteiten. La Sorbonne, Oxford en Harvard waren trouwens de eerste universiteiten om het International Baccalaureate in de jaren ’60 te aanvaarden als basis voor toelating. In België zijn er momenteel 7 erkende I.B. scholen te vinden, waarvan 2 in het Antwerpse en de anderen rond Brussel. Wereldwijd zijn er zo een 1300 I.B. scholen verspreid over 116 landen.
 

Onze kinderen zijn nog klein en ondergaan nog het PYP . Volgend jaar gaat onze oudste dochter naar het 6e leerjaar dewelke in het I.B. reeds het eerste jaar is van de Middle Year Programme en waarbij ze dus voor elk vak een andere leerkracht zullen hebben en ander lokaal, alsook de langverwachte ‘lockers’! De oudste zoon van Belgische vrienden hier in AD heeft echter net de Diploma Years succesvol afgerond en is zonder problemen toegelaten tot de K.U.Leuven waar hij dit academiejaar zijn studies Burgerlijk Ingenieur aanvangt. De ouders en jongste zoon blijven in AD wonen en er zal ongetwijfeld veel over en weer gereisd worden. Onze Belgische universiteiten zijn veel beter dan diegene die hier in de U.A.E. te vinden zijn en betaalbaarder dan het naar de U.K. of de U.S te gaan zoeken.
Naast het I.B. kan je hier in de U.A.E. scholen vinden met het British Curriculum, het American Curriculum, Alberta Program of Study, een Franse school, de German International School, Sabis Educational System,…

Bronnen:
http://www.ibo.org/
http://www.stichtingnob.nl/ouders/onderwijs-en-diplomas/examen-en-diplomas/ib.aspx
http://www.onderwijsraad.nl/upload/publicaties/332/documenten/internationale_leerwegen_en_het_internationale_baccalaureaat.pdf
http://www.ond.vlaanderen.be/curriculum/secundair-onderwijs/derde-graad/algemene-uitgangspunten/index.htm