De sneeuw smelt en de harde realiteit is ontnuchterend
Foto: Els Borghart
Na 10 dagen bar winterweer smelt de sneeuw langzaam maar zeker en maakt de winterpret plaats voor een bitter realiteitsbesef. Dinsdagnamiddag werd de begroting voor 2011 bekendgemaakt en die is niet mals. Iedereen wist dat de regering 6 miljard euro moest zien te besparen, wat een gigantische hap uit het budget is voor een land als Ierland, met slechts net iets meer dan 4 miljoen inwoners. Besparingen op alle vlakken, binnen alle ministeries en departementen hingen boven de Ierse hoofden. Het was speculeren wie en wat het hardst getroffen zou worden. Voor wie het nog niet wist, het gaat niet goed met Ierland.

Een greep uit de kernmaatregelen: benzine wordt 4 cent duurder, diesel 2 cent; het minimumloon gaat met 1€ per uur naar beneden; de sociale uitkeringen gaan met 8€ per week naar beneden; het kindergeld daalt met 10€ per maand; het inschrijvingsgeld voor hoge scholen en universiteiten stijgt met tussen de 500€-2000€ per academiejaar, afhankelijk van de gezinssituatie; subsiëring van scholen gaat met 5% naar omlaag; extra belastingen bij de aankoop van vastgoed; beurzen voor studenten gaan met 4% naar omlaag; toelagen voor gehandicapten gaan naar beneden; 150.000 nieuwe jobs zullen worden gecreëerd; het plafond van de RSZ wordt opgeheven; de RSZ voor zelfstandigen en goed verdienende ambtenaren gaat significant naar omhoog; de lonen van de ministers gaan met 6% naar beneden; het salaris voor de volgende president wordt beperkt tot 250.000€ per jaar; luchtvaartaxen dalen van 10€ naar 3€ vanaf maart 2011.

Het land verkeert in een soort shocktoestand. De lagere en middenklasse moet zwaar opdraaien voor het inlossen van de extreem hoge overheidsschuld. De zwakkere groepen incasseren hevig, de sterkere te weinig. Om een klein voorbeeld te geven. De lonen van de ministers gaan met 6% naar beneden, de minimumlonen dalen met 12%, wetende dat de ministeriële salarissen in Ierland tot de hoogste in Europa behoren, beschrijft dit de schrijnende tendens van deze begroting. Iedereen was bereid in de klappen te delen en er ook op voorbereid, maar de bovengenoemde maatregelen zijn buitengewoon hard. De vraag is natuurlijk of 6 miljard € besparingen in enig opzicht positief kan uitdraaien voor de bevolking, gelijk hoe de koek verdeeld wordt? De Ieren moeten serieus op de blaren zitten.

De bevolking emigreert. Sinds begin 2009 is de emigratie met maar liefst 40% gestegen. Velen hebben het land al verlaten en ik vrees dat er nog een grote groep zal volgen. Ik hoor het dagelijks rondom mij, mensen die plannen smeden om voor onbepaalde tijd naar Australië, Nieuw-Zeeland, de VS of Canada te trekken. Er is nog lang geen einde in zicht voor deze zware Ierse economische crisis.