Verenigd Koninkrijk - Bronstig op Exmoor
Een uniek schouwspel in de natuur Foto: Christel Thys, oktober 2012
Heeft u ooit het geluk gehad om het paringsgedrag van edelherten van dichtbij mee te maken? Edelherten? Paringsgedrag?? Ik hoor u zo uit de lucht komen vallen; wellicht denkt u net als elke andere Vlaming zelden of nooit aan edelherten, laat staan aan hun paringsgedrag. Toen ik zelf dagelijks op de E411 in de file stond op weg naar m’n werk had ik me immers ook nooit kunnen voorstellen dat ik er ooit van in de ban zou zijn.

Ondertussen behoren de dagelijkse files voor mij tot de verleden tijd. Ik woon nu aan de rand van het wondermooie Exmoor National Park in het Zuidwesten van Engeland, waar deze statige, mensenschuwe hertensoort heel goed in het wild gedijt.

Dominant gedrag

Sinds eind september is de jaarlijkse bronst (paringstijd) weer aangebroken bij de edelherten. Tijdens de volgende weken denken de mannetjes alleen nog maar aan hun toekomstige nageslacht. Ze doen nu dan ook heel erg hun best om de vrouwtjes (hindes) te imponeren met dominant gedrag en luid burlen (brullen of diep loeien). Soms ontstaan er tussen twee concurrenten ook helse gevechten die zelfs al eens een dodelijke afloop kennen voor een van de bekoorders.

Don Juan duldt geen concurrentie

De bronsttijd is voor ons een heel bijzondere tijd van het jaar. Mijn man Neil en ik runnen hier onze eigen zaak en we bieden onder meer safaritochten aan door het het prachtige Exmoor National Park. Het voorbije weekend hadden we het geluk om meerdere keren zo’n imposante, burlende edelherten te kunnen gadeslaan tijdens onze safaris. Niet ver van de kust op een afgelegen pad waar we toegang toe hebben, zag Neil op een van de tochten een groep hindes in het hoge gras op de helling liggen. Hij legde ons safarivoertuig stil en iedereen stapte uit. Plots dook er een groot mannetje op, met een indrukwekkend gewei. Hij liep op de hindes af en begon hen een voor een te besnuffelen. De vrouwtjes hadden het helaas niet echt op hem begrepen. Zodra de Don Juan toenadering zocht, stonden ze recht en liepen ze telkens een eind van hem vandaan. Het mannetjeshert liet zich echter niet zo gauw afwijzen. Hij liep achter enkele hindes aan toen plots nog een tweede, jonger mannetje met een minder imposant gewei verscheen op de rand van de helling. Hij wilde ook zijn kans wagen en kwam naar de groep toegelopen. Er volgde wat luid gebrul en het duurde niet lang vooraleer de jonge verleider, die duidelijk geen schijn van kans maakte, door het grote mannetje verjaagd werd.
 

Erop uit!

De bronsttijd op Exmoor is een unieke gelegenheid om van dit bijzondere schouwspel in de natuur deel te kunnen uitmaken. Genoeg getypt met andere woorden; hoog tijd om m’n verrekijker en camera bij de hand te nemen en erop uit te trekken!