Vanochtend met een aantal mensen de laatste stand van zaken rondom onze verhuizing doorgenomen. Dit liep uit in een geanimeerde discussie over de duurzaamheid van het nieuwe gebouw. Het pand is duurzaam en dus ‘groen’ gebouwd, iets dat naadloos past in de sterk toegenomen aandacht voor het milieu.

Ook in de IT speelt het milieu een steeds grotere rol. De recente klimaatsummit van Kopenhagen mag dan niet hebben gezorgd voor de verwachte grote doorbraak, begrippen als duurzaamheid en ‘groen’ zijn uit geen enkele branche meer weg te denken en zullen alleen maar aan belang winnen de komende jaren. Daar ben ik heilig van overtuigd.

Zo’n drie jaar geleden werd de term “Green IT” voor het eerst naar voren geschoven om bedrijven zo efficiënt mogelijk om te laten gaan met IT en een zo proper mogelijke productie en een verantwoorde afvalverwerking te handhaven. Plots was het alom “Green IT” dat de klok luidde.

Nieuwe technologische doorbraken zoals tele- of videoconferencing, hardware virtualisatie, unified communications maakten één voor één hun debuut. Elk beloofde kwalitatieve voordelen voor het milieu. Met als opmerkelijke trend dat bedrijven in sterk vervuilende industrieën een telepresence kantoor installeren zodat ze later in hun jaarverslag positief kunnen spreken van hun inspanningen voor het milieu.

Maar gelukkig behoren deze trends definitief tot het verleden en zal een bedrijf echt in het milieu moeten investeren om haar imago wat bij te werken. In Frankrijk werkt men zelfs aan de invoering van de “taxe carbone” - een CO²-belasting zeg maar - die bedrijven met meer dan 500 werknemers verplicht om een CO²-rapport te publiceren. In dit rapport moeten de bedrijven de grootste bronnen van uitstoot van broeikasgassen in hun onderneming identificeren en concrete maatregelen opsommen om deze uitstoot te beperken.

Deze paradox zal de term "Green IT" laten evolueren naar "IT for Green" wat natuurlijk een positieve en meetbare bijdrage van de IT-sector betekent om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen.

In de praktijk zal deze paradox drie soorten initiatieven aankondigen:
1. Beperking van de emissies in de IT-afdelingen. Hier is het belangrijk technologieën als virtualisatie en Cloud Computing te stimuleren. In kader van ons Ecocenter-project virtualiseerde Orange zo’n 8.000 servers wat een besparing van zo’n 2,5GWh (het totale electriciteitsverbruik van 10.000 inwoners van een stad per jaar) genereerde en per server 5% tot 60% van de maximale capaciteit bespaarde. Door het virtualiseren van zo’n 10.000 werkplaatsen hebben we ook de levensduur van onze machines kunnen optrekken van 3 tot 5 jaar, een besparing van tonnen CO² per jaar.

2. Besparing op andere posten dankzij IT. Hiervan zijn er talloze voorbeelden: Zo zagen we een klant de CO²-uitstoot met 2.700 ton per jaar verminderen door de internationale zakenreizen tussen de verschillende vestigingen wereldwijd te vervangen door telepresence sessies. Een niet te verwaarlozen getal.

3. De IT-afdeling als barometer voor de uitstoot van broeikasgassen. Laat de uitstoot van broeikasgassen in de verschillende vestigingen van een onderneming meten door IT. Om de vermindering in de verschillende vestigingen te stimuleren kan een bonussysteem uitgeschreven worden. Zo zal iedere afdeling zeer gemotiveerd zijn target nastreven, met IT als barometer van het proces.

Green IT is inderdaad aangekomen op een keerpunt. Het is niet langer alleen maar iets om over te praten bij de discussie over duurzame ontwikkeling. Het is nu een cruciaal instrument voor bedrijven die een coherente en meetbare strategie ter beperking van de uitstoot van broeikasgassen willen opzetten. De bijdragen van IT aan duurzaamheid zullen toenemen. Meer teleworking, minder reizen, het gebruik van e-documents en software zijn hier de eerste voorbeelden van. "Green IT" is dood, lang leve "IT for Green!"