PARBLEU!

De Fokkers van Affligem

Meneer de burgemeester zat in zijn kantoor en zoals altijd tijdens de diensturen droeg hij een hoge hoed en een rokkostuum met een tricolore sjerp. Zijn witte fluwelen handschoenen had hij voorlopig niet aangetrokken, ook al omdat ze hem hinderden bij het uitoefenen van zijn grote hobby: het lijmen van vliegtuigjes. Want behalve burgemeester was meneer de burgemeester ook nog voorzitter van de modelvliegtuigbouwclub De Lustige Klevers. Als het niet te druk was op het gemeentehuis, en dat was het vrijwel nooit, dan zat hij over zijn speelgoedjes gebogen. Deze activiteit eiste van hem de hoogste concentratie en verdroeg geen enkele afleiding. Daarom had hij ook die dag zijn secretaris Van Leemhuyzen de opdracht te geven om eventuele bezoekers af te wimpelen onder het voorwendsel dat meneer de burgemeester met een héél belangrijk dossier bezig was. Een verslag voor de afgevaardigde van de minister, of iets van die strekking. Zelfs die sympathieke Gert en zijn hond Samson, die alle dagen wel eens langs kwamen, waren voorlopig even niet welkom. Zo luidden de orders van meneer de burgemeester. Deze keek dan ook geïrriteerd op van zijn laatste werkstuk (een Fokker D-VII, schaal 1/48, in wel honderd stukken) toen er opeens op de deur werd geklopt.

© RR
Het was Van Leemhuyzen die luttele seconden later zijn hoofd binnen stak. ‘Duizend maal excuus. Maar ik heb hier gemeenteraadslid Uyttersprot die u bij hoogdringendheid wil spreken over een zaak van het ...