De aanpassing van het plan-Paulson is een klap voor de Amerikaanse minister van Financiën.

financien

Dat vinden de tegenstanders van de man die ooit de best betaalde zakenbankier op Wall Street was. Toen hij 28 maanden geleden de uitnodiging van president George Bush aanvaardde om diens minister van Financiën te worden, liet Henry Paulson zijn baan als Goldman Sachs-topman staan voor een van de meest prestigieuze regeringsfuncties.

Vandaag, twee maanden voor hij de fakkel moet doorgeven, vinden steeds meer waarnemers dat het ministerschap allesbehalve een bekroning van zijn carrière is geworden. Zijn imago werd danig beschadigd door de kredietcrisis die uitbrak onder zijn toezicht en door de relatief hulpeloze manier waarop de regering en ook hijzelf erop hebben gereageerd.

'In Duitsland, bijvoorbeeld', zegt André Leysen, 'kunnen ze er echt niet mee lachen. Het grootste land van de eurozone wordt in verhouding veel zwaarder getroffen dan de Verenigde Staten, en dat terwijl de crisis toch daar haar wortels heeft. Bonn heeft omgerekend 500 miljard dollar moeten uittrekken om de crisis te bestrijden. Dat is meer dan 6 dollar per kop, tegen 2 dollar in de VS. Met zijn verleden is Henry Paulson duidelijk niet de man om deze crisis te bestrijden. Daarvoor mist hij geloofwaardigheid.'

'Paulsons geloofwaardigheid is duidelijk aangetast', vindt ook Peter Wallison, die onder president Ronald Reagan topadviseur was op het ministerie van Financiën. Hij verwijt Paulson dat zijn beleid niet doordacht was. 'Er is al te vaak iets beslist waar nadien geheel of gedeeltelijk op teruggekomen werd. De markten hebben nu veel minder vertrouwen in hem.'

De jongste klap kreeg Paulson woensdag, toen bekend raakte dat 'zijn' plan geheroriënteerd wordt. En dat is een eufemisme, want eigenlijk wordt het gewoon opgedoekt. Slechts een derde van de 700 miljard dollar die uitgetrokken was om dubieuze kredieten over te kopen van de banken, zal daar effectief voor gebruikt worden, kondigde Paulson aan.

De rest van het bedrag wordt rechtstreekser in de economie gepompt om het consumentenkrediet, de autoleningen en andere niet-bancaire activiteiten te ondersteunen. 'Het uitwerken van het oorspronkelijke plan duurt te lang', zegt Paulson. 'De kredietverlening is zo snel aan het stilvallen dat er dringend geld rechtstreeks in de economie gepompt moet worden, zonder de omweg te maken langs de banken.'

Hoe de nieuwe aanpak er concreet zal uitzien, kon Paulson nog niet vertellen, maar hij zegt geen wrange gevoelens te hebben bij de uitholling van het plan dat hij nauwelijks zes weken geleden na heel wat moeite door het Congres geloodst kreeg. (lc)