De heilige grond van Kiewit

parbleu: de heilige grond van Kiewit

Chokri Mahassine schoof de nieuwe plaat van Lindsay nog eens in de cd-speler. ‘Als je me kust (dan is het zomer)' was werkelijk een liedje naar zijn hart. Zijn hoofd wiegde zachtjes, een vochtige waas schoof voor zijn ogen, zijn onderlip trilde lichtjes. Hij wist zelf niet hoe het kwam, maar sinds enige tijd was hij een grote fan geworden van Vlaamse schlagers. Eerlijke muziek, fijne muziek, met fatsoenlijke teksten, vond hij. Veel aangenamer dan de pokkenherrie waarmee hij sinds jaren als organisator van Pukkelpop gedoemd was zijn schamele boterham te verdienen. Wat een naam trouwens voor een festival, wie had die ooit bedacht? Hijzelf? Dat verklaarde veel. Hij kreeg onderhand ook puisten van het ondankbare jonge gespuis dat op Pukkelpop afkwam, als hij oprecht was.

© Koen Blanckaert
Maar het was geen tijd om oprecht te zijn. Het was eerder een tijd om boos te zijn, verontwaardigd ook, gekrenkt zelfs. Voor hem lag een stapel aangetekende brieven van festivalgangers die hun ticket ...

Niet te missen