Het gaat goed met de Vlaamse journalistiek
Vlaanderen mag fier zijn over zijn media en de media trots op hun werk en hun trouwe publiek.

LUC RADEMAKERS en zijn collega-hoofdredacteurs bij de VRT, reageren op de kritiek van schrijversvereniging PEN en haar voormalig voorzitter Geert Van Istendael over de kwaliteit van de journalistiek in Vlaanderen. Die is nog nooit zo hoog geweest, luidt het.

De open brief van de schrijversvereniging PEN (waarin honderd auteurs van divers pluimage hun bezorgdheid uitten over de kwaliteit van de journalistiek in Vlaanderen) en de verdere uitleg van Geert Van Istendael daarbij (DS 3 mei) zijn weliswaar sympathiek, maar enigszins overtrokken. Niet alleen het nieuws waar je zelf van houdt is immers nieuwswaardig, zoals niet alleen de boeken die je zelf op de plank hebt staan, lezenswaardig zijn.

Verslaggeving is vandaag gewoon veel diverser en behandelt meer onderwerpen op meer manieren dan pakweg dertig jaar geleden. Maar wat is daar mis mee? De tijd dat journalistiek zolderkamergeleerden aantrok die niet verder konden of mochten kijken dan de eigen zuil, ligt door die diversiteit in verslaggeving al een paar generaties achter ons.

Hoog niveau

Misschien net daarom is de nieuwsberichtgeving en de nieuwscommentaar in Vlaanderen anno 2013 van zo een hoog niveau. Je hoeft niet eens zo ver te reizen om te zien, horen en lezen dat dit niet overal een evidentie is.

Het gaat dus goed met de journalistiek in Vlaanderen, dank u. Mediabazen zien redacties heus niet als zeepverkopers en als het alleen om snel geld verdienen zou gaan, gingen ze vast in een andere branche. Ja, de oplages en budgetten staan overal onder druk maar toch blijft de Vlaming van zijn media houden en blijft hij ze ook in grote mate trouw. Als de kwaliteit van het journalistieke werk niet hoog zou zijn, dan zou die trouw zonder twijfel snel afkalven.

Nu informatie overal is, snel en verkapt, kan kwalitatieve journalistiek trouwens meer dan ooit de nood aan duiding invullen. Kwaliteit zit daarbij niet alleen in de keuze van het onderwerp - dat zich voor de deur kan afspelen of op een ander continent - maar ook in de methode, de ethiek en de ruimte om ideeën op een nieuwsvloer te laten botsen. Of door de confrontatie aan te gaan met kritische denkers als Luc Huyse of Rob Wijnberg. Ook in de vorm is kwaliteit trouwens belangrijk, want nieuws moet schitterende televisie, radio, magazines, kranten of web opleveren. Ook dat is journalistiek het verschil maken. Vlaamse media kunnen dat, excelleren daarin zelfs.

Globalisering

Informatie en de technologie voor informatieverspreiding globaliseren in snel tempo. Samen, en niet in een afgunstig burengevecht, kunnen de private en de openbare mediaredacties hun positie bepalen op het vlak van journalistieke standaarden, ook op internet, waar eigen Vlaamse knowhow onderscheidend is.

Het Vlaamse mediapubliek verwacht relevantie van haar journalisten. Dat vereist een mix van nabijheid én openheid naar de wereld. Een positieve, constructieve journalistieke attitude, die de Vlaming slimmer, sterker maakt. Critici mogen in die context ‘commercieel’ geenszins verwarren met ‘relevant’.

En natuurlijk worden er op nieuwsredacties wel eens fouten gemaakt, nieuws maken blijft mensenwerk. Af en toe is er te veel aandacht voor de hype van dag of wordt er net iets te veel op effect gejaagd in de strijd om de aandacht van kijker, luisteraar, lezer of surfer. Maar over het algemeen mag Vlaanderen fier zijn over zijn media en de media trots op hun werk en hun trouwe publiek.

Verbinden

Wat in Vlaanderen en de wereld gebeurt, doorgronden en toegankelijk maken voor een groot publiek: het verbindt ook de samenleving. ’s Morgens ontwaken met nieuws en duiding op de radio, de krant lezen op de trein, de smartphone, tablet of pc checken voor de laatste ontwikkelingen, ’s avonds om 7 uur met ruim anderhalf miljoen naar Het Journaal van VRT en het VTM Nieuws kijken. En op die manier iedereen laten zien, horen en lezen wat in eigen land en elders gebeurt, met de bedoeling élke burger de kans te geven zich een mening te vormen. Dat is waar journalistiek om draait, dat is wat journalistiek moet doen.

Wie? Hoofdredacteur VRT Nieuwsdienst. Schreef deze bijdrage samen met zijn collega’s Griet De Craen, Emmanuel Rottey, Carl Voet, Wim Willems

Wat? Verslaggeving is vandaag veel diverser dan pakweg dertig jaar geleden, en daar is niets mis mee. Niet alleen nieuws waar je zelf van houdt is nieuwswaardig.

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig