Joost Vandecasteele

Park/Parc 5

Als schrijver ben ik geobsedeerd met de realiteit, om die als een blok klei uit te rekken tot ze enkel met slierten aan elkaar hangt. Tot ze mij bijna ontglipt en pure fantasie wordt. Dat is de grondlaag van sciencefiction, het besef dat verhalen die zich afspelen vijftig jaar in de toekomst meer relevantie bezitten dan die over vijftig jaar geleden. Een premisse dat niet algemeen aanvaard wordt, zeker niet in de Vlaamse literatuur waar nog halsreikend wordt uitgekeken naar boeken over katholieke internaten, familiefeesten en arme mama's. Maar dat zal mij niet tegenhouden als auteur en als denkend ding. Genegeerd worden levert de meest robuuste ambitie op.

© Filip Naudts

Momenteel werk ik aan roman nr 3, Massa, een kroniek over nu. Over transhumanistische sektes, opstanden in China, duistere bedrijven en een anti-Europese revolte op dit continent. Over hoe de mythe van ...