Registreer u gratis » Meld u aan » Log uit
Nu op standaard.be
Meer »
Column Dave Sinardet
Dave Sinardet
Het was geen te beste beurt die de drie traditionele partijen gisteren maakten in De zevende dag, door de oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie naar het Dexia-debacle te blijven weigeren. De houding van de partijen lijkt bovendien niet bijster intelligent, aangezien de oprichting van zo'n onderzoekscommissie onvermijdelijk wordt na de onthullingen in deze krant dat Dexia al in 2010 scherpe waarschuwingen kreeg van de Franse toezichthouder over haar falend risicobeheer. Als de commissie er toch komt, kan je beter de indruk vermijden dat je ze lang hebt proberen tegen te houden.
DAVE SINARDET
Vrijdagnacht was het dan eindelijk zover. Na meer dan vier jaar crisissen en crisettes, na bijna 500 dagen onderhandelen: een akkoord over de zesde staatshervorming!
Hoe komt het toch dat er, na jaren van politieke stilstand, plotseling een akkoord over de staatshervorming uit de bus komt? En wat levert dat akkoord op? DAVE SINARDET maakt een eerste voorlopige balans op.
Nee, u hoeft niet te vrezen, ik ga hier niet jolig doen over 'veronderstelde burgemeesters'. Alle mogelijke variaties zijn ondertussen toch al de revue gepasseerd. Net zoals dat in 1988 het geval moet zijn geweest met 'het onweerlegbaar vermoeden van taalkennis'. Het lijkt in de onderhandelingen dan ook de '100 dagen' van Dehaene all over (zij het in een XXL-versie). Ook in 1988 lag een belangrijke knoop bij een burgemeestersbenoeming. Meer bepaald die van José Happart, die met veel genoegen zijn gebrek aan kennis van het Nederlands etaleerde.
Zelf heb ik Antwerpen altijd gekend als een gespleten stad. Tegelijk open en gesloten, progressief en conservatief, avant-gardistisch en reactionair, links en rechts. Stad van verzuurden en positivo's, ouderen en jongeren, autochtonen en allochtonen, racisten en multiculti's, van Echt Antwaarps Teater en Toneelhuis. Die gespletenheid heb je uiteraard in wel meer steden, maar in Antwerpen was ze altijd meer uitgesproken en verdeelde ze ook sterker. Werden de conservatieven nog conservatiever, dan werden de progressieven van de weeromstuit nog progressiever. En omgekeerd. Het leek wel een wedloop. Je voelde de polarisatie groeien.
Toen Bart De Wever in 2008 een klacht indiende tegen Le Soir, ben ik hem daarin publiekelijk bijgetreden. Zijn argument was dat er een dunne maar cruciale lijn loopt tussen scherp democratisch debat enerzijds en het toedichten van negatieve eigenschappen aan hele groepen of aanzetten tot haat. Le Soir had die lijn in enkele stukken naar mijn gevoel inderdaad overschreden. Groot was echter mijn ontgoocheling afgelopen week, toen advocaat en N-VA-lid Vic Van Aelst, na uitspraken die allerminst moesten onderdoen voor de gewraakte passages uit Le Soir, níét eenzelfde afkeuring te beurt viel van De Wever. Nee, plots bleek taalgebruik onschuldig en mocht het ons vooral niet afleiden van de 'inconvenient truths' in de kern van Van Aelsts betoog.
En plots was ons land weer in de ban van het 'amnestiedebat'. Of beter: van het dovemansgesprek dat daarvoor moet doorgaan. Het gewicht van het oorlogsverleden, een boek uit 2002, biedt een interessant inzicht in de historische wortels van de beelden die daarover vandaag nog altijd circuleren.
Laat ons het nog eens hebben over de staatshervorming. Wacht! Niet meteen omdraaien, die bladzijde, hoezeer ik begrijp dat het woord 'staatshervorming' u die intussen natuurlijke reflex ontlokt. Ik beloof, het zal hier niet gaan over de gewiekste tactiekjes en armetierige strategietjes van de partijen. Het is niet omdat de onderhandelingen daar nu al maanden toe herleid worden, dat we het niet over de grond van de zaak kunnen hebben. Iemand moet dat tenslotte doen.
Nieuwsoverzicht
Voordelen voor abonnees van De Standaard
Lees De Standaard waar en hoe u dat wil: op papier, op uw computer, iPhone, iPad, iPod Touch of Android toestel.
Lees de krant online »
Meer over de digitale edities »
Haal meer uit het archief van De Standaard dankzij De Standaard Infotheek.
Ervaar het zelf »
Ga snel naar
Naar uitgebreid zoeken »
U raadpleegt het volledige, zeer uitgebreide archief van krant en website. Meer dan 2 miljoen artikels sinds 1999.
Duik in het Archief+. »
Het nieuws op maat
De Standaard is aangesloten bij de Raad voor de Journalistiek en werkt samen met Nieuwsblad.be en L'Avenir.net.
Niet gevonden wat u zocht? Probeer A-Z of ons archief.