THEODORE DALRYMPLE

TRIOMF VOOR DE MENSENRECHTEN?

Ooit werd mij gevraagd om te getuigen in een proces in verband met Charles Taylor, het voormalige Liberiaanse staatshoofd dat vorige week in Den Haag wegens oorlogsmisdaden werd veroordeeld. Hij had een klacht wegens laster ingediend tegen de Londense krant The Times, die geciteerd had uit een onderzoek van een academicus, Stephen Ellis (die nu in Nederland werkt). Ellis had beweerd dat Taylor zich schuldig had gemaakt aan kannibalisme.
TRIOMF VOOR DE MENSENRECHTEN?
© BDW

Ik heb niet getuigd, en wel om twee redenen. De eerste reden was dat ik wel niet aan de beschuldigingen twijfelde, maar geen relevante ervaring of kennis bezat. Mijn enige ervaringen in Liberia had ik als het ware aan de andere kant van de barricaden opgedaan, niet aan die van Taylor. Ik zou op niets hebben kunnen zweren.



De tweede reden was dat Taylor zijn klacht introk, zogezegd omdat de kosten te hoog waren maar waarschijnlijker omdat hij wist dat hij persoonlijk voor de rechtbank zou moeten verschijnen en dat Ellis, een gereputeerde en zorgvuldige academicus, in staat zou zijn om zijn beschuldigingen te bewijzen.



De veroordeling van Taylor, na een proces dat de wereld naar verluidt 50 miljoen dollar heeft gekost, wordt in sommige hoeken geprezen als een triomf voor de mensenrechten, aangezien staatshoofden niet langer straffeloos zullen zijn. Maar ik denk niet dat staatshoofden ooit straffeloos geweest zijn - misschien wel de jure maar zeker niet de facto . Ik herinner me bijvoorbeeld een nationaal monument dat ik tijdens een bezoek aan Bolivia zag: de lantarenpaal waaraan een gewezen president was opgeknoopt ...

Nog geen abonnee?
Abonneer voordelig om verder te lezen

Lees dS Avond, de digitale krant en Archief+.

Ja, ik neem een proefabonnement

Bekijk onze formules >
Neem een dagkaart >

Reeds abonnee?

Nog niet geregistreerd?

Registreer