'Aida hoeft al die poespasniet'

Interview regisseur Peter Konwitschny over Aida

'Aida' een typische spektakelopera, vol exotische pracht en praal? Alleen een pluchen olifantje zal daar in de versie van de Vlaamse Opera naar verwijzen. Regisseur Peter Konwitschny wil Verdi's drama blootleggen.
Interview regisseur Peter Konwitschny over Aida
Regisseur Peter Konwitschny: 'In 'Aida' staat doorgaans veel volk op de bühne, maar zo krijg je geen zicht op hun interne conflicten.' Annemie Augustijns
Van onze redacteur



Na Don Carlos nodigt de Vlaamse Opera opnieuw Peter Konwitschny (66) uit met een van zijn gelauwerde producties.



Tot vijf keer toe kreeg deze Duitse legende de prijs van beste regisseur van het vakblad Opernwelt . Zijn interpretaties zijn sterk analytisch, vaak ook radicaal en ophefmakend. Bij de première van Aida, in 1994 in Graz, ontstond er zoveel tumult dat de voorstelling bijna stil moest worden gelegd.



Verdi's beroemdste titel kennen we als een opera van de grote machinerie, met veel Egyptische exotiek en zelfs olifanten op de scène. Konwitschny ontdoet Aida van alle overbodige anekdotiek en circus. Wat hij in de plaats wil brengen is sterk drama, dat scène na scène naar zijn tragische einde voert.



Zelf vindt Konwitschny zijn reputatie van provocateur overdreven. Hij noemt zijn opera-aanpak graag werktreu, trouw aan de oorspronkelijke bedoeling.



'Mijn kunst draait niet om actualisering', zegt hij. 'Dat vind ik te beperkend. Wat ik doe, is de dialectiek voelbaar maken tussen oude verhalen en ons eigen tijdvak. Omdat de realiteit de voorbije honderdvijftig jaar nauwelijks veranderd is, blijft het grote operarepertoire brandend actueel. Ik hoef de Egyptische priesters in Aida dus helemaal niet de Hitlergroet te laten brengen. Zo'n vertaling wordt al snel kunstmatig, als een stolp die over een operawerk gezet wordt.'



U staat bekend als Verdispecialist. Waarom draagt deze componist uw voorkeur weg?



'Verdi is een echte theaterman. Als regisseur hoef je niets uit te vinden.'



'Ik denk dat ik zijn muziek ook perfect begrijp. Ze drukt het leven uit. In Aida heb je daar een ontroerend voorbeeld van. Aan het einde sterven Radamès en ...

Nog geen abonnee?
Abonneer voordelig om verder te lezen

Lees dS Avond, de digitale krant en Archief+.

Ja, ik neem een proefabonnement

Bekijk onze formules >
Neem een dagkaart >

Reeds abonnee?

Nog niet geregistreerd?

Registreer