‘In België zijn dwalingen minder zichtbaar'

Tik ‘justitiële dwaling' in op Wikipedia en je vindt negen pagina's, waarvan acht met Nederlandse gevallen. Uitschieter is de moord op een 23-jarige stewardess in Putten, waarvoor twee mannen vijftien jaar gevangenis kregen. Later is op basis van DNA-onderzoek de echte dader geïdentificeerd. En dan is er het seksueel misbruik en de wurging van een tienjarig meisje in een park in Schiedam, waarvoor een onschuldige vier jaar vastzat, tot de ware schuldige gepakt werd. In dat dossier is gebleken dat het Openbaar Ministerie al eerder op de hoogte was van de onschuld van de betrokkene, maar die informatie achterhield. Het geval leidde tot de oprichting van de Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken (CEAS), in 2006. De Tilburgse criminoloog Cyrille Fijnaut, ook bekend als deskundige in de dossiers Dutroux en de Bende van Nijvel, adviseert soms de commissie.

Zijn er echt zo veel meer gerechtelijke dwalingen in Nederland dan in België?



‘Of zijn die er in België ook, en weten we het niet? Je moet oppassen als je gaat vergelijken. In Nederland hebben de dwalingen ...