Paul Van Grembergen is 63 jaar en begon zijn politieke carrière als gemeenteraadslid in Ertvelde, waar hij tussen 1970 en '76 schepen van sport en cultuur is geweest. In '95 werd hij eerste schepen in Evergem. Na de recente gemeenteraadsverkiezingen werd Van Grembergen burgemeester in die Oost-Vlaamse gemeente.

Van Grembergen, van opleiding maatschappelijk assistent en gewezen leraar, was ook Oost-Vlaams provincieraadslid en tussen 1986 en '89 algemeen secretaris van de VU.

De minister in spe heeft er een lange parlementaire loopbaan opzitten. In 1974 werd hij voor de eerste maal verkozen in het parlement. In de periode 1979-1981 was hij fractieleider in de Kamer en tussen 1985 en '87 fractievoorzitter in de Senaat.

In '95 werd hij rechtstreeks verkozen in het Vlaams Parlement. Ook daar ontpopte hij zich als één van de belangrijkste parlementaire woordvoerders van zijn partij. Van Grembergen staat bekend om zijn welsprekendheid en visie, wat in de plenaire vergadering de oren doet spitsen als hij het spreekgestoelte beklimt.

Mensen- en volkenrechten dragen de interesse weg van Van Grembergen. Ook de Europese Unie, de buitenlandse politiek en de relatie Vlaanderen-Nederland geeft hij op als interesses in het lexicon van het Vlaams Parlement. Van Grembergen is er vast lid van ondermeer de commissie voor buitenlandse en Europese aangelegenheden en van de interparlementaire commissie van de Nederlandse Taalunie.

In eigen partij staat Van Grembergen bekend als een gematigd figuur en een bruggenbrouwer. Zo werd hij vorig jaar aangesteld als één van de drie ,,wijzen'' die moesten proberen het conflict in de schoot van de VU op te lossen.

Medio februari kondigde Van Grembergen aan dat hij in het najaar ontslag zou nemen uit het Vlaams Parlement, waar hij fractievoorzitter is van VU-ID. Hij zei toen dat het tijd is voor opvolging, maar stak niet onder stoelen of banken dat ook de perikelen bij de Volksunie een rol hadden gespeeld in zijn beslissing.

Over Van Grembergen circuleerde op een bepaald moment het hardnekkig gerucht dat hij graag voorzitter van het Vlaams Parlement was geworden. Hij wordt uiteindelijk minister.