Met vijftig poëzieliefhebbers achter zich vatte acteur Bert André een tocht door het Oude Kerkhof in Hasselt aan. Twee nieuwe gedichten werden er aangebracht zodat dit monumentale pareltje nu zeventien gedichten herbergt. Over Thanatos, de dood natuurlijk, maar ook over diens hechte band met Eros, de liefde. Een oase van rust -zo dicht bij de drukke Kempische Steenweg- om zich te bezinnen.

Het kerkhof werd in 1796, tijdens de Franse Overheersing, aangelegd op zestien bunders buiten de stadspoorten. Een deel voor de gelovigen, een ander voor wie minder vertrouwen had in een hiernamaals. Toen er nog weinig of geen begravingen meer plaatshadden, nu al zestig jaar geleden, geraakte het kerkhof stilaan verwaarloosd. De overwoekerde graven en scherven alom spraken weinigen nog aan.

Maar het majestueuze bleef en de Koning Boudewijnstichting erkende het als waardevol monument. Daarna werd het een heus museum. De natuur haalde gekke streken uit met de reuzenbomen en hun enorme wortels. Een kolossale treurwilg was niet meer te redden, maar de andere bomen werden gescand en staan er herfstig, maar gezond bij.

Korstmossen bedekken de graven en de beplanting die als grafdecoratie werd aangebracht, verspreidde zich over het hele kerkhof.

Het inzicht groeide dat hier ook authentieke Hasseltse geschiedenis geschreven werd. Een aangeduide wandelweg leidt langs markante graven. Namen als Goetsbloets, Bamps, de Corswarem, Portmans en Massy kom je er tegen. De namen van 149 gesneuvelden uit de eerste wereldoorlog staan er vermeld.

De rijke families van jeneverstokers, renteniers en hogere ambtenaren wedijverden om het prachtigste grafmonument. IJzeren en stenen kruisen, grote en kleine grafmonumenten en grafkapellen moesten getuigenis afleggen van de vergaarde weelde. Maar tussen die heren die het maakten, ook het grafje van een kind dat van het leven geen kans kreeg.

Bert André kiest voor een novelle van Samuel Beckett om de vreemde sfeer weer te geven. Daarna een keuze van zijn lievelingsdichters, waarvan Herman De Coninck er één was. Van Ivo Konings brengt André een gedicht over euthanasie. Maar hier geen standpunten, maar gevoelens. Een accordeonist begeleidt het gebeuren.

Met de restauratie kwamen de Hasselaren deze doden weer groeten. De eerste bloemen staan er al, de honingboom werd mooi bijgeknipt. De centrale kapel werd omgebouwd tot een infocentrum met heelwat brochures. Het Oude Kerkhof is klaar om levenden en doden weer even samen te brengen.

  • Het Oud-Kerkhof aan de Kempische Steenweg is dagelijks open van 9 tot 17 uur.