,,Jaarlijks ga ik naar 2O tot 25 beurzen waar diverse vogelsoorten worden geruild, maar nooit zag ik daar een witte merel. Dat is ongetwijfeld een grote zeldzaamheid. Dat blijkt ook uit de belangstelling voor die speciale zangvogels. Vorige week verkocht ik er een aan een Italiaan en ook pretparken deden een bod om mijn witte merels te kopen. Dat is niet abnormaal. Het is immers niet gemakkelijk om die dieren groot te brengen en het kost ook een pak centen'', beklemtoont de 57-jarige Raymond De Vos.

'Vos' is niet enkel in ornithologische kringen bekend. Het is een volksfiguur die in de sport en vooral in het voetbal veel vrienden telt. ,,Toch besteed ik de meeste tijd aan het kweken van vogels. Die hobby, die ik van mijn vader René overnam, groeide uit tot een passie. Van kindsbeen af kweek ik kanaries. Ik heb liefst negentien kleurensoorten. Wie vogels kweekt, kan nooit echt vakantie nemen. Je moet er dagelijks uren mee bezig zijn'', aldus de gepensioneerde Ertveldenaar.

Zeven jaar geleden vond de lokale slager René Baecke een nest witte merels in zijn tuin. ,,Dat gebeurde drie jaar op rij, maar telkens stierven de jongen van die zangvirtuoos. Dankzij de raad van Etienne Van Renterghem, een Ertveldenaar die dankzij het kweken van witte mussen bekend werd, kan ik na zeven jaar witte merels kweken. Het grote probleem is dat die dieren tussen de 18de en 25ste levensdag blind zijn. Als ze vijf dagen uit het ei zijn, moet je ze met de hand kweken. Tijdens de korte periode van blindheid vinden ze hun eten en drinken enkel in een ronde kooi. Bovendien moet je de jongen dagelijks voeren met een pak wormen. Je hebt dus niet in een handomdraai witte merels'', waarschuwt De Vos.


Albino's sterven
Zijn witte merels heten in ornithologische kringen satinet . ,,Ik kweek ze met een satinet pop (vrouwelijke vogel) en een mannelijke split. Die laatste is het resultaat van een kruising. Hoe dat genetisch in mekaar steekt, weet ik niet. Voor mij telt het resultaat. Echte albino's zijn te zwak om te overleven. Al mijn satinetmerels kweekte ik met een moederdier uit de natuur. Via internet vroeg ik naar andere kwekers van witte merels. Tevergeefs. Ik zou nochtans willen ruilen. Kweken met ander bloed kan me in mijn hobby nog een stap verder helpen'', hoopt De Vos. (EDA)