Fotograaf Erwin Tecqmenne (37) uit Zele vertrekt binnenkort samen met zijn vrouw naar Kenya. Ze gaan er op bezoek bij de Turkana, een stam waar nog maar heel weinig westerlingen naartoe trokken. ,,Ik ga hoofdzakelijk om foto's te nemen'', zegt Tecqmenne. ,,Bedoeling is dat ik daar later een tentoonstelling mee samenstel.''

In het noorden van Kenya, dicht tegen de grens met Ethiopië, ligt de streek van de Turkana. In het gebied, deels woestijn en deels halfwoestijn, leeft dit primitieve volk van de jacht.

,,Voor de Britse bezetters was het gebied van de Turkana zelfs restricted area '', zegt Tecqmenne. ,,Daar mocht je niet komen. Volgens de Britten was er niets te zien, ze bedoelden wellicht dat er niets te verdienen was. De Turkana leven nog precies zoals vijfhonderd jaar geleden. Het enige stuk beschaving dat je er af en toe ziet is een Kalashnikov-geweer.''

,,Het grote verschil met bijvoorbeeld de Masai is dat die nog authentiek zijn omdat ze het zelf willen. De Turkana hebben geen keuze. Zij leven primitief verder omdat de beschaving er geen honderden kilometers in de buurt langs is geweest.''


Boeiend
Kenya is voor Erwin Tecqmenne geen onbekend terrein: ,,Voor Joker Toerisme werkte ik al een reis naar Kenya uit. Ik probeer nu enkele keren per jaar naar Kenya te gaan. Het blijft een boeiend land, je kunt er tien jaar naartoe gaan en telkens heb je een andere reis. Je hebt in Kenya alle soorten volkeren, er zijn nomaden en mensen die in een grootstad wonen. Bovendien vind je er alle klimaattypes.''

Dat precies de Turkana Tecqmenne zo boeien, hoeft niet te verbazen: ,,Daar is nog bijna niemand op bezoek geweest. Ik zocht twee jaar naar meer informatie over de stam, uiteindelijk vond ik er in Italiëéén boek over. Het is echt een authentiek volk, ze beschilderen en tatoeëren hun lichaam heel kleurrijk. In hun armbanden en ringen zijn messen verwerkt waarmee ze veedieven kunnen afschrikken.''

Tecqmenne bereidde zijn trip grondig voor: ,,Samen met mijn vrouw studeerde ik een jaar Swahili aan de universiteit. Met die taal kun je bij de meeste Afrikaanse stammen terecht. Verder was het een hele onderneming om aan terreinwagens te geraken. Bijna niemand wil je een jeep verhuren om naar de Turkana te gaan. Uiteindelijk konden we daarvoor terecht bij een Nederlander die in Kenya geboren is. We nemen een gids van de Samburu-stam mee, een man die ik al een tijdje ken.''

,,Niet alleen de Turkana, maar alle mensen in Kenya zijn heel vriendelijk. Het is een uniek volk. Wat me opvalt, is dat die mensen, die geen bezit kennen, allemaal gelukkig zijn. Wij hebben veel luxe en bij ons zijn er maar weinig mensen gelukkig.''


Bang
Tecqmenne is niet bang dat hen iets zal overkomen tijdens de trip. ,,Vorig jaar waren we op bezoek bij koppensnellers en we zijn toch teruggekomen met kop en al. De mensen in Kenya zijn bijzonder gastvrij. Het eerste woord dat je hoort is Karibu , welkom.''

In een ver afgelegen gebied waar de telefoon nog niet bestaat en zelfs een betaalbare satelliettelefoon niet werkt, kan het noodlot ook toeslaan: een ongeval, een terreinwagen die het niet meer doet. En dan sta je daar in the middle of nowhere .

,,Natuurlijk kan ons iets overkomen. We zijn wel goed voorbereid. We zullen genoegen eten, drinken en benzine bij hebben. Maar het kan altijd fout lopen. In dat geval kunnen we alleen nog rekenen op onze Samburu-gids. Die is het gewend om in dat gebied honderden kilometers te voet af te leggen. En als het echt fout loopt, zullen ze ons wel komen zoeken.''