Eén van de oudste en roemrijkste koren van Roeselare houdt het op het einde van jaar voor bekeken. Een gebrek aan vooral mannenstemmen en de crisis waarin het koorlandschap zich momenteel bevindt, zijn de hoofdoorzaken. ,,We wilden waardig stoppen,'' zegt voorzitster Griet Heyman.

Koren hebben het tegenwoordig niet gemakkelijk. Ze zijn niet bepaald meer een aantrekkingspool voor jonge mensen. Het organiseren van een concert is een dure aangelegenheid geworden. Een probleem waar vele Roeselaarse koren mee worstelen.

Het Koninklijk Zangkoor De Mandelgalm houdt de eer aan zichzelf en stopt er mee na het kerstoptreden.

,,We vinden het een pijnlijke maar evengoed een wijze beslissing,'' stelt voorzitster Griet Heyman. ,,Al jaren worstelen we met een tekort aan vooral tenoren. Vaak moest deze mannenpartij met één of twee zangers opboksen tegen een massa vrouwenstemmen. Nieuwe koorleden aantrekken, is de jongste jaren steeds moeilijker gebleken.''


In schoonheid eindigen
,,In 1997 bestond het koor honderd jaar en dat hebben we toen nog feestelijk kunnen vieren met de uitvoering van Die Schöpfung in De Spil. De organisatie van het concert was toen al een heel karwei. Solisten en een symfonisch orkest kosten handenvol geld. Bij de twee volgende concerten kregen we al het gevoel dat er iets mis zat. Steeds meer koorleden haakten af. Niet uit onvrede, maar op een bepaalde leeftijd wordt zingen een probleem.''

,,Ook dirigent Geert Soenen zag de bui hangen. Toen hij vernam dat wij in schoonheid wilden eindigen, besloot ook hij zijn ontslag aan te bieden. Toch is het voor vele koorleden een zware klap. Voor heel wat mensen is De Mandelgalm al die jaren de belangrijkste vrijetijdsbesteding geweest. Zij zien vanaf januari op tegen heel wat lege vrijdagavonden. Een aantal onder hen zoekt wellicht een onderkomen in een ander koor in Roeselare.''

,,Sommigen stelden een samenwerking voor met een of meerdere andere koren. Er zijn er genoeg in Roeselare. Dat hebben we ook geprobeerd, maar dat bleek niet zo evident. Al die koren hebben een sterke binding met hun eigen parochie. Tradities breek je niet zomaar.''

De Mandelgalm kijkt terug op een roemrijk verleden. Antoon Vercruysse zaliger bouwde het kerkkoor uit tot een heus concertkoor. Toen Guy Vermandere de fakkel overnam, stond het Koninklijk Zangkoor menig keer op de affiches van grote concerten in heel Vlaanderen. Geregeld fungeerde het koor als partner van het Muntkoor in Brussel. Zoon Filip Vercruysse zette het werk van zijn vader enkele jaren verder, tot Geert Soenen de leiding overnam.

,,Dit is de geschiedenis waar we nog vaak zullen aan terugdenken. Maar we kijken ook vooruit. We willen alvast jaarlijks met de oud-leden eens samenkomen,'' besluit Griet Heyman.

Het Koninklijk Zangkoor De Mandelgalm kan men op kerstdag om 11 uur voor de laatste keer aan het werk zien in de Sint-Amandskerk in Roeselare.