,,Maar neen, natuurlijk is schrijven niet moeilijk'', lacht nieuwbakken auteur Eddy Planckaert. ,,Als je veel stof hebt waarover je kan schrijven, is het zelfs makkelijk.'' Als het zo zit, belooft de biografie van de voormalige wielerkampioen een moderne uitgave van Oorlog en vrede te worden. ,,Maar dan wel zonder moeilijke woorden'', belooft Eddy vanuit zijn arendsnest in de Ardennen, ,,ik ben een schrijver van het gewone volk.''

Wanneer het debuut van Eddy in de winkel ligt, is nog niet duidelijk. ,,Juli'', meent de schrijver zelf. ,,We zijn er nog niet uit'', horen we bij zijn uitgever Van Halewijck.

Eddy Planckaert : ,,Al wat ik weet, is dat mijn werk erop zit.''

  • Een beetje vroeg voor memoires, vind je zelf niet?
  • ,,Het was de bedoeling dat ik mijn memoires zou schrijven op rijpere leeftijd; wanneer ik mij uit de zagerij in Litouwen zou terugtrekken. Maar het faillissement en de gebeurtenissen van de voorbije maanden hebben die timing een beetje door elkaar gehaald.''

  • Er komt bijgevolg ooit nog eens een deel twee?
  • ,,Als ik over alles moet schrijven wat ik tot nog toe heb meegemaakt, dan heb ik nog vijf boeken nodig. In deel 1 heb ik gepoogd om het alleen over de grote pieken en diepe dalen te hebben. Over geboren worden, sterven en de dingen die daartussen liggen. Maar je moet niet verwachten dat alles netjes chronologisch neergeschreven staat. Er zit niet echt een lijn in, behalve dat het vooral over gevoelens en belevenissen gaat en dat de hele ondertoon positiviteit uitstraalt. In datums en concrete informatie ben ik niet zo sterk.''


    Vier schriften vol
  • Had je al enige ervaring met schrijven?
  • ,,Alleen met straf schrijven. Maar het viel goed mee. Ik heb geschreven in een druk café, 's nachts naakt in de bossen en zelfs in Parijs. Zolang ik maar eenzaam kon zijn, was het goed. Geloof me, in een druk café kan je vreselijk eenzaam zijn.''

  • Wat zocht je in Parijs?
  • ,,Die stad lokte mij. Ik wou ervaren wat een landloper voelde. Dus heb ik net als de Parijse clochards een nacht onder een brug geslapen. Het had wellicht ook iets te maken met de Tour die daar elk jaar aankomt. Die extremen trekken mij aan.''

  • Zijn er aan de oevers van de Seine stopcontacten om je laptop aan de praat te krijgen?
  • ,,Het hele boek is met de hand geschreven. Ik heb vier schriften volgekrabbeld. Niemand zal achteraf moeten beweren dat ik het niet zelf heb geschreven. Het meisje van de uitgeverij, die het manuscript achteraf heeft moeten uittikken, heeft er haar werk aan gehad. Maar het resultaat ziet er goed uit.''

  • Heeft zij één en ander herschreven?
  • ,,Neen, dat wou ik niet. Het moest een echt Planckaert-boek worden. Het zal dan wel in een ,,Vlaamse stijl'' zijn, met hier en daar wat zonden tegen het beschaafd Nederlands, maar dat is dan maar zo.''


    Roman schrijven
  • Heeft het schrijven je geholpen om het faillissement en de financiële problemen die daaruit voortvloeiden te verwerken?
  • ,,Zeer zeker. Schrijven was voor mij: mijn binnenste kuisen. Je kan er blijven over vertellen, maar dan ben je het niet kwijt. Alles wat ik op papier zette daarentegen, viel van mij af. Er blijven enkel nog herinneringen.''

  • Lees je zelf ooit wel eens een boek?
  • ,,Ik ben nu de Celestijnse belofte aan het lezen. Ik heb altijd al graag gelezen. Ik was 14 toen ik boeken over yoga verslond. Boeken verrijken je geest, al moet je natuurlijk niet proberen om alles wat er geschreven staat letterlijk te willen toepassen. Romans zijn niet aan mij besteed. Tenminste niet om ze te lezen. Als mijn debuut verkoopt, zou ik er wel eens één willen schrijven.''

  • Hoop je dankzij de verkoop van het boek weer wat financiële slagkracht te krijgen?
  • ,,Uiteraard. Zolang we kunnen overleven door dingen te doen die we graag doen, is er geen probleem. Maar zover zijn we dus nog niet, eerst moet het boek verkopen. Als het niet goed is, zullen de mensen het ook niet kopen. Planckaert of geen Planckaert.''