,,Eddy Planckaert is nooit van plan geweest zelfmoord te plegen. Dat was show, show en nog eens show. Zoals alles show is bij Eddy.'' Francky Van Brabant was jarenlang de boezemvriend en grootste zakenvennoot van Eddy Planckaert, maar hij deelt nu zwaar in de klappen van diens faillissement. ,,Ik ben er minstens even erg aan toe als hem. Maar ik durf iedereen nog in de ogen kijken'', zegt Van Brabant, de man die Planckaert zogezegd op andere gedachten bracht toen die zich in zee wilde verdrinken. ,,Dat Eddy nu het slachtoffer speelt en de schuld op anderen schuift, daar word ik misselijk van.''

,,Eddy en ik zijn van jongs af gezworen kameraden'', zegt Francky Van Brabant. ,,Ik was zijn trainingsmakker. We reden samen naar de wedstrijden, gingen samen uit en hadden altijd lol. Toen Eddy stopte met koersen, is die vriendschap gebleven. Toen hij naar Litouwen trok, was het haast vanzelfsprekend dat ik meedeed. Als stille vennoot, zoals dat heet.''

,,We hebben er de meest ongelooflijke avonturen beleefd, maar ook doodsangsten uitgestaan. We zijn ooit bij mekaar in bed gekropen omdat we heibel hadden met enkele zware jongens. We dachten dat ons laatste uur was geslagen.''

,,De laatste vijf jaar trok ik maandelijks naar Litouwen. Contacten met leveranciers en klanten, controle op de productie, ik was dag in dag uit bezig met dat bedrijf, zonder er ook maar een frank voor te vragen. En nu doet Eddy alsof hij mij niet kent.''

  • Dan heb je ook gezien waar het fout is gelopen?
  • ,,De eerste jaren heeft Eddy daar een pak geld verloren door samen te werken met de verkeerde mensen. Hij was te onervaren en veel te goedgelovig.''

    ,,Maar de laatste vijf jaar ging het daar zeer ernstig aan toe. De twee Litouwse ex-wielrenners die zijn bedrijf leidden en onze 120 arbeiders hebben zich te pletter gewerkt. Zonder ooit een merci te krijgen, want bij Eddy was het altijd ik, ik en nog eens ik. Maar nu de zaak om zeep is, is het allemaal de schuld van zijn Litouwse, Poolse en Belgische partners.''


    In elkaar geslagen met honkbalknuppel
    ,,In Litouwen hebben we het schoonste bedrijf van het land op poten gezet. Een zagerij, een drogerij en een schaverij zoals ik er nergens een heb gezien. De modernste machines, het mooiste hout, we maakten het beste parket van de wereld. Honderd miljoen was dat bedrijf waard. Dat was een goudmijn, echt waar.''

    ,,Eddy beweert nu dat zijn Litouwse partners halve maffiosi zijn, dat ze hem hebben gepluimd en dat ze hem met de dood hebben bedreigd. Daar is niets van waar.''

    ,,De waarheid is dat Eddy zijn beloften niet is nagekomen. Dat bedrijf was aanvankelijk voor negentig procent van ons en voor tien procent van die ex-wielrenners. Maar Eddy had hen fifty fifty beloofd zodra de zaak op volle toeren zou draaien.''

    ,,Toen Eddy zijn woord niet hield, zijn die gasten moeilijk beginnen doen. Eddy schildert ze nu af als bandieten, terwijl ze alleen op hun rechten stonden.''

    ,,Maar ja, als er iets is waar Eddy niet tegen kan, dan is het iemand die hem tegenspreekt. Eddy was het heel zijn leven zo gewoon hé: de man die het voor het zeggen had in de ploeg, de kopman naar wie iedereen luisterde. Zo is hij gebleven.''

  • Hoe staat het nu met die Litouwse fabriek?
  • ,,De zagerij en de drogerij draaien nog op volle toeren, maar de schaverij is stopgezet. Het bedrijf is nu volledig eigendom van die Litouwse ex-wielrenners. Ze zijn hier vorige week nog bij mij thuis geweest en ze hebben beloofd mij te helpen als ze dat kunnen. Ik heb in Litouwen alleen maar vrienden achtergelaten, geen vijanden.''

    ,,Zal ik eens een voorbeeld geven hoe slecht die Litouwers wel waren? Een paar jaar geleden heb ik daar een zwaar ongeval gehad. Een paar nekwervels gebroken, een schedelbreuk en een zware bloeding.''

    ,,Die Litouwers hebben mij toen in een razende vaart, 150 kilometer over ijswegen, naar de beste kliniek van het land gevoerd. Hadden ze mij daar vijf minuten langer laten liggen, dan was ik nu dood of voor het leven verlamd. Zulke gasten zijn dat. Keihard, maar eerlijk.''

  • Eddy is daar op een avond wel in mekaar geslagen met een honkbalknuppel. Je zou van minder wegblijven uit dat land.
  • ,,Als je Eddy moet geloven, was dat een zogenaamde verwittiging van de maffia. Weet ge wat de waarheid is? Hij heeft op een nacht ambras gehad met een kerel die sigaretten eiste. Die gast heeft Eddy toen een duw gegeven en hij is slecht neergekomen. Eddy was gewoon groggy, maar hij heeft dat opgeblazen dat het niet schoon meer was. Het is een showman, hé, het moet allemaal spectaculair zijn.''

    ,,Zijn zogezegde zelfmoordpoging in Blankenberge was ook zoiets. Zijn vrouw Christa belde mij. Eddy lag op zijn bed te roepen en te tieren, hij nam van iedereen afscheid en hij was van plan zich in zee te storten.''

    ,,Eddy zegt nu in Humo dat ik zijn leven heb gered door op hem in te praten. Maar ik heb hem alleen maar gezegd dat hij moest ophouden met zijn onnozelheden. Dat was geen zelfmoordpoging, dat was een zoveelste stukje theater om aandacht te krijgen en medelijden op te wekken.''


    Geprobeerd zakelijk verstand bij te brengen
  • Eddy heeft dat bedrijf in Litouwen zomaar opgegeven. Dat doe je toch niet?
  • ,,Hij was de discussies met die Litouwse ex-wielrenners kotsbeu en heeft van de ene dag op de andere beslist in Polen van nul te herbeginnen. Eddy beweert nu dat ze in Litouwen hele ladingen parket geblokkeerd en verkocht hebben. Maar dat was wel zijn eigen schuld, want ze kregen nog amper geld om dat bedrijf draaiende te houden.''

    ,,Ze zijn daar ook niet blind hé. Ze zagen dat Eddy al zijn energie in dat nieuwe bedrijf in Polen stak en ze hadden schrik dat hij hun bedrijf vroeg of laat zou sluiten.''

    ,,Honderd twintig gezinnen leefden van die fabriek. Maar ze moesten elke maand weer afwachten of ze hun loon wel zouden krijgen. Dat waren mensen zonder overschot, die dat geld hard nodig hadden om eten te kopen. Dan kan ik het verstaan dat ze zijn parket niet laten vertrekken. Ik zou hetzelfde gedaan hebben in hun plaats.''

    ,,Eddy zelf liet zich daar de laatste jaren trouwens niet meer zien. Als er problemen waren, mocht ik ze gaan oplossen. Dan probeerde ik altijd de achterstallige lonen in orde te brengen.''

    ,,Hele ladingen pralines heb ik meegenomen voor die mensen, om te tonen dat ik het goed meende en dat ik tevreden was over hun werk. Als er mensen in de miserie zaten, dan hielp ik ze. Ik heb nog een operatie betaald van een van de kinderen van onze arbeiders.''

  • Ondertussen zat Eddy met zijn geld en zijn gedachten in Polen.
  • ,,Ja, er viel niet tegen te praten. Ik heb het hem duizend keer gezegd: zo'n bedrijf uit de grond stampen, dat kunt ge een keer in uw leven, maar geen twee keer. Heel uw wielercarrière zit in dat bedrijf , zei ik hem. Uw overwinningen in de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix... Ge gaat dat toch niet vergooien? Maar als Eddy iets in zijn kop stak, dan was hij doof voor goede raad.''

  • Je hebt wel gelijk gekregen. Dat Pools bedrijf is amper van de grond geraakt.
  • ,,Ja, maar ik beleef geen plezier aan mijn gelijk, want ik deel net zo goed in de klappen. Ik was zijn vennoot, hé. Als straks de rekening wordt gemaakt, ben ik er waarschijnlijk nog veel slechter aan toe dan Eddy.''

    ,,En ik ben niet het enige slachtoffer, want Eddy heeft op het laatste nog andere partners gezocht. Omdat ik geen geld meer had en omdat ik te moeilijk deed. Zo is Eddy hé. Als hij bij de ene zijn goesting niet krijgt, zoekt hij het bij een ander.''

    ,,Weet je wat Eddy zijn probleem is? Hij is gewoon chaotisch. Ik heb nog geprobeerd hem wat zakelijk verstand bij te brengen, maar dat is me maar half gelukt.''

    ,,Vroeger kwam hij bij manier van spreken een week te laat op een afspraak en op het einde was dat nog een paar uur. Dat doet ge niet in de zakenwereld. Maar Eddy vond dat hij zich alles kon permitteren. Hij speelde met ieders voeten en ze slikten dat nog ook.''

    ,,Maar ik ga zelf ook niet vrijuit. Ik ben veel te braaf geweest, net zoals al die andere mensen die hem geld hebben toegestopt of die hem uitstel van betaling gaven. Schitterende mensen met oneindig veel geduld. Als ik er nu op terugkijk, dan is het een wonder dat het zo lang heeft geduurd.''

    ,,Maar ja, Eddy is een charmeur hé. Hij pakte de mensen eens goed vast en ze waren er weer mee weg. Hij kon iedereen inpalmen. Had hij dat talent gebruikt om zijn parket te verkopen, dan waren we nu steenrijk.''


    ,,Hopelijk valt zijn frank snel''
  • En nu?
  • ,,Ik weet het niet. Ik heb niets meer gehoord van Eddy. Twintig jaar zijn we voor elkaar door het vuur gegaan. Tot voor kort belden we elkaar vijf, zes keer per dag. Maar nu kan er zelfs geen telefoontje meer af om te vragen hoe het met me gaat.''

    ,,Het ergste vind ik nog wat hij mijn ouders heeft aangedaan. Tien maanden geleden hebben ze hem nog een miljoen toegestopt, op een moment dat hij achter mijn rug al met andere partners bezig was. Maar toen ze twee maanden geleden parket in hun woning wilden plaatsen, gooide hij de telefoon neer. Hij liet ze gewoon stikken.''

    ,,Ik ben nu 42 jaar. Als ik de rest van mijn leven moet zwoegen om dit recht te trekken, dan zal ik dat doen. Ik ben geen bedelaar of profiteur. Ik blijf parket verkopen en ik heb mijn chauffage- en sanitair bedrijf nog.''

    ,,Ik hoop dat mijn klanten mij helpen door mij werk te geven. Want de Van Brabants zijn geen profiteurs of bedelaars. Wij zijn een familie van werkers, net zoals de Planckaerts. Moeder Gusta, Walter, Willy, Eddy, Vera, Anita, dat is -- echt waar-- een droomfamilie. Doodbrave mensen. Ook Eddy, tot hij zichzelf voorbijgelopen is.''

    ,,Ik hoop dat zijn frank binnenkort eens valt. Dat hij eens stopt met zijn zelfbeklag en dat hij ook eens aan de slachtoffers denkt. Maar ik vrees ervoor. Als ik zie hoe hij nu weer show verkoopt en de soapacteur uithangt in plaats van zijn verantwoordelijkheid op te nemen... ik word er kotsmisselijk van.''

    ,,Ik ben veel te braaf geweest, net zoals al die andere mensen die hem geld hebben toegestopt. Maar ja, Eddy is een charmeur hé''

    ,,Twintig jaar zijn we voor elkaar door het vuur gegaan. Nu kan er zelfs geen telefoontje meer af om te vragen hoe het met me gaat''

    ,,Ik was dag in dag uit bezig met dat bedrijf, zonder er ook maar een frank voor te vragen''

    Geslagen maar strijdvaardig: ,,Ik ben nu 42 jaar. Als ik de rest van mijn leven moet zwoegen om dit recht te trekken, zal ik dat doen. Ik ben geen bedelaar of profiteur'', zegt Francky Van Brabant, ex-vennoot van Eddy Planckaert.