Niet sekse, maar moederschap fnuikt loopbanen

Een stap opzij voor de kinderen

Vrouwen worstelen voortdurend met het evenwicht tussen hun kinderen en hun carrière, mannen kiezen vrolijk voluit voor het tweede. De sociale dwang op moeders om deeltijds te gaan werken of thuis te blijven is een verspilling van talent en een sociaal onrecht, vindt Mia Doornaert.
Een stap opzij voor de kinderen
Deeltijds werken om voor de kinderen te zorgen: alleen vrouwen doen het.Roel Burgler © Roel Burgler
Een veelzeggende statistiek uit hoogontwikkelde landen. Naarmate een man meer verdient, heeft hij meer kinderen. Naarmate een vrouw meer verdient, heeft ze er minder. Met andere woorden, vaderschap is geen hinderpaal voor een carrière, moederschap wel.



De massale instroom van vrouwen op de arbeidsmarkt vertaalt zich niet in een evenredige doorstroming naar de top. Soms is het tegendeel waar. In België, bijvoorbeeld, is het aantal vrouwen aan het hoofd van scholen en ziekenhuizen gedaald. De reden: er zijn minder kloosterzusters. Veel van die zusters waren of zijn intelligente vrouwen met een sterke persoonlijkheid, en zeer goed in staat om grote instellingen te leiden. Nu zijn ze vaak opgevolgd door mannen, ook in scholen waar de overgrote meerderheid van de leerkrachten vrouwelijk is.



Het is maar één voorbeeld van een algemene situatie. De grote hinderpaal voor evenwaardige loopbanen is 'niet seksisme maar moederschap'. Dat schreef The Economist (2 januari) die begin dit jaar zijn cover wijdde aan de massale instroom van vrouwen in de arbeidsbevolking.



'In Amerika verdienen vrouwen zonder kinderen bijna evenveel als de mannen, maar moeders beduidend minder.' Een van de redenen: 'Vrouwen in de twintig die het zeer goed doen in high pressure- bedrijven, stappen er in dramatische aantallen uit wanneer ze in de dertig zijn en vinden het nadien vrijwel onmogelijk die carrière weer op te nemen'.



Emotionele dwang



Veel vrouwen zetten inderdaad een stap terug of opzij wanneer ze jonge kinderen hebben, en geven zo de loopbaan op waarin ze ten volle hun opleiding en talenten hadden kunnen ontplooien.



In hun zogenaamd vrije keuze zit een grote mate van maatschappelijke en emotionele dwang ingebakken. Een deel ervan is dat hun partner er niet aan denkt zelf een (tijdelijke) domper op zijn loopbaan te zetten, en verwacht dat zijn vrouw de voornaamste, zo niet alle ...

Nog geen abonnee?
Abonneer voordelig om verder te lezen

Lees dS Avond, de digitale krant en Archief+.

Ja, ik neem een proefabonnement

Bekijk onze formules >
Neem een dagkaart >

Reeds abonnee?

Nog niet geregistreerd?

Registreer