Tien jaar na Pim Fortuyn: het schaamrood van oranje

‘Is het nu uit met de hufterigheid?'

Op 6 mei 2002 werd Pim Fortuyn vermoord. Nederland belandde op een achtbaan. Er viel nog een dode, Theo van Gogh. De ene crisis ging over in de andere, nieuwe populisten stonden op, het gidsland werd een opgehitst land. Een balans. ‘Waarvoor is de democratie uitgevonden? Toch om de knuppels thuis te kunnen laten.'

© Filip Claus
‘Ik was vijf jaar, maar ik herinner het me nog goed', zegt Bob (15). ‘We reden met mijn vader en mijn moeder naar Hilversum, naar de plek waar Fortuyn was neergeschoten. Vooral mijn moeder was daar het hart van in. Ze was toen ook nog een echte racist.' Grijnzend stuitert hij zijn balletje nog iets harder tegen de grond van het verder lege speelpleintje. Op zijn pet staat een opgestoken middenvinger afgebeeld. ‘Nu is mijn moeder nog altijd hartstikke rechts, maar wel minder racistisch. Dat komt ...
Dit is een ds Plus artikel. Het behoort tot het betalende deel van de website.
U las 86 van de 3128 woorden

Verder lezen?


Lees meteen alle betalende artikels op de site

Reeds abonnee?


Nog niet geregistreerd?

Registreer