ZELFS de Boekenbeurs doet het. Lap, eerste zin en al meteen dubbelzinnig. Niets makkelijker dan een seksuele toespeling - soms doe je het zelfs (oeps!) onvermoed - en de Vlaamse copywriters maken er dan ook gretig gebruik van. Met stip nieuw binnengekomen: het aantal standjes op de Boekenbeurs en binnenschippers die de langste hebben. Dat we daar zelf nooit opgekomen zijn.

,,Zeg mannen, op zo'n boekenbeurs staan toch allemaal standen? Als we nu eens iets zouden doen met standjes'' ,,Zoals in de Kamasutra bedoel je?'' ,,Ja, gewoon - met seks.'' ,,Het gaat hier wel om een serieus evenement. Ik weet niet of de klant daarvoor te vinden is.'' ,,Ach, alle mannen denken aan seks, en alle mannen maken er grappen over.'' ,,Maar de doelgroep bestaat toch ook voor een groot deel uit vrouwen?'' ,,Emancipatie, jongen! De vrouwen zijn tegenwoordig al even oversekst als wij. Die vinden dat ook tof!''

Zo gaat dat op reclame- en communicatieagentschappen. Brainstorming, nieuwe concepten bedenken, originele invalshoeken uitwerken. ,,We moeten iets doen met die boten. Volgens mij spreken die echt wel tot de verbeelding.'' ,,Even een lijstje maken: statig, majestueus, betrouwbaar, traag Nee, traag niet. Het gaat net om de concurrentie met andere vervoermiddelen.'' ,,Lang. Die boten zijn echt wel lang als je ziet voorbij varen.'' ,,Hoe lang zouden ze kunnen worden?'' ,,Weet ik niet. Hoe lang kan die van u worden?''

Enzovoort. We kennen ze allemaal, de mannen die op ieder moment een seksueel getinte grap of opmerking uit de mouw kunnen schudden. Zelfs in De Slimste Mens ter wereld bezondigden de quizmaster en de jury zich om de haverklap aan dergelijke puberale praat, zeker als Greet Opdebeeck van de partij was. Die trouwens verdacht veel vragen over seksuele onderwerpen moest beantwoorden. Mijn geliefde knapte er zelfs helemaal op af en heeft geen enkele aflevering uitgezeten, gewoon omdat ze zich zo ergerde aan de onvolwassen jongens-onder-elkaarsfeer van het programma. Waarbij ik haar dan telkens bezwoer dat mijn vrienden en ik zelden of nooit over seks en vrouwen praten, en zeker niet op die toon. Ja, wij denken ook vaak aan seks. Ja, wij doen het ook heel graag. Maar voor de rest heeft niemand er zaken mee en zijn vrouwen al te verheven wezens om zo minachtend en instrumenteel over hen te praten.

Bezondigen, onvolwassen, verheven: er zullen weer lezers zijn die vinden dat ik overdrijf. Vorige week vroeg een kennis me zelfs waarom ik in deze rubriek soms zo moraliserend uit de hoek kom, terwijl ikzelf toch allerminst een toonbeeld ben van burgerlijke standvastigheid. Ik uit kritiek op terreinwagens, reclame voor fast food, hypocriete sponsors en Leo Neels, maar ik vind ook dat je alle drugs moet vrijgeven. Heeft op zich niets met elkaar te maken maar ik merk dat de mensen dat soort dingen wel aan elkaar linken. En dan kom ik nu nog wat zeuren over onderbroekenhumor in de reclame.

Precies: onderbroekenhumor. De seksuele grappen en toespelingen die ons tegenwoordig om de oren vliegen, werden tien jaar geleden nog platvloers genoemd. Ze behoorden tot een lagere, volkse cultuur. Herinner u hoe Jacques Vermeire of het VTM-programma HT&D destijds afgebrand werden. Maar dat van die lagere cultuur mag je tegenwoordig niet meer zeggen. Echte mannen denken de hele dag aan seks en moeten dat ook onverbloemd kunnen uiten. Echte, geëmancipeerde vrouwen moeten daar maar tegen kunnen. Ze imiteren de man trouwens ook al op professioneel vlak (vrouwelijke workaholics), in de sociale sfeer (dronken vrouwen vroeger ook al zoveel?) en in de medische statistieken. Er zullen straks meer vrouwen zijn die een hartinfarct krijgen dan mannen.

Dat krankzinnig foute rolmodel wordt door de vele dubbelzinnige reclamecampagnes telkens weer in de verf gezet. Ook in de jaren '60 en '70 waren het vooral de mannen die de vruchten plukten van de vrouwenemancipatie, door de plots verworven seksuele vrijheid (nog in de hand gewerkt door de uitvinding van de pil). Vandaag worden vrouwen in ruil voor materiële zelfstandigheid en een vermeende lotsverbetering ingezet in een systeem dat nog altijd gestoeld is op typisch mannelijke waarden en idealen. Als ze dan toch vrij en ongebonden willen zijn, dan moeten ze er maar hard genoeg voor werken, zoals wij gedaan hebben. En dan moeten ze ook maar die flauwe, seksgetinte grappen kunnen verdragen.

Ik koester een haast heilig geloof in de geestelijke (en dus niet de materiële of wetenschappelijke) vooruitgang van de mens. Ik durf hopen dat we leren uit onze fouten en het iedere keer weer een beetje beter doen. Als het drugsbeleid er toe geleid heeft dat het druggebruik explosief gestegen is en dat alleen de criminele wereld er beter van wordt, moeten we dat beleid omgooien. Als we weten dat 4x4's in alle opzichten (milieu, veiligheid, fiscus) schadelijk zijn voor de samenleving, moeten we die wagens niet langer produceren. Als fast food ons te dik maakt, moet het dubbel zo duur worden, door een extra vetbelasting bijvoorbeeld. En als we geleerd hebben om vrouwen met respect te behandelen en beseffen dat Sex and the City alleen maar de verwrongen Amerikaanse ziel weerspiegelt, hebben we helemaal geen behoefte meer aan allusies op standjes en wie de grootste heeft.

Deze rubriek verschijnt om de twee weken op woensdag