De tol van het dansen

_ door tine hens, foto's johan jacobs

Ze sprak niet, ze danste. En al dansend leerde ze alles zeggen waarvoor ze vroeger te verlegen was. Rita Poelvoorde was zeven toen ze op balletles ging. Eerst een uur in de week, daarna twee uur en ten slotte twee uur per dag op de Antwerpse balletschool. ,,Het was een idee van mijn moeder. Ze was zelf graag actrice of ballerina geworden. Maar ze was jong tijdens de oorlog en haar moeder vond dat ze beter iets nuttigs leerde. Ze werd boekhoudster en duwde mij zachtjes in de richting van de dans ...