MARSHALL IN WALLONIË. Rodolphe Collinet, CEO van kalkproducent Carmeuse
Rodolphe Collinet: ,,Ik hou van natuurlijke producten.'' Foto: © VUM
LOUVAIN-LA-NEUVE - De kalkproducent Carmeuse prijkt niet op de lijst van speerpuntbedrijven in het Waalse Marshallplan. De mijnbouw wordt meer met het verleden dan met de toekomst van Wallonië geassocieerd. Toch gaat het om een bedrijf van wereldformaat.

CARMEUSE is historisch en geografisch gegroeid door en verankerd met de kalk- en dolomietgroeven in het Waalse Maasbekken. Vijf productievestingen telt het bedrijf op Waalse bodem. Maar vandaag is het een internationale groep, actief in tientallen landen en met een sterke positie op de Noord-Amerikaanse markt.

Wereldwijd is het bedrijf van gedelegeerd bestuurder Rodolphe Collinet goed voor een jaaromzet van 1,5 miljard euro en 3.600 personeelsleden. ,,Maar ons hart ligt hier, in Wallonië'', zegt Collinet. ,,Hier zijn we thuis. Er zijn nooit plannen geweest om het hoofdkantoor te delocaliseren.''

Vlaanderen is de belangrijkste afzetmarkt voor Carmeuse, met het staalbedrijf Sidmar uit Gent als grootste klant. Een groot deel van de export van kalkproducten - met gebruikstoepassingen in de bouw en de papierindustrie, maar evenzeer in babyvoeding en waterzuivering - verloopt trouwens via de haven van Antwerpen.

Vroeger lag de hoofdzetel van Carmeuse in Andenne. Maar een verhuis drong zich op. Om pragmatische redenen werd het Louvain-la-Neuve: dichter bij Brussel en vlakbij de universiteit, wat wetenschappelijke uitwisselingen vergemakkelijkt. En vooral dichter bij een groter aanbod aan gekwalificeerde arbeidskrachten, ingenieurs bijvoorbeeld.

,,De Waalse regering wil meer investeren in de (beroeps)opleiding van de jongeren. Dat is positief. Nu hebben we vaak te veel moeite om goede vaklui te vinden, zoals elektromecaniciens.''

Rodolphe Collinet verwerpt de tegenstelling tussen de klassieke (verouderde) industriële sectoren en de nieuwe, innovatieve dienstenbedrijven. ,,Alsof wij bijvoorbeeld geen technologie in huis hebben. Maar het is goed dat de Waalse regering in het Marshallplan keuzes maakt en duidelijk aangeeft welke sectoren de speerpunten moeten worden van de Waalse economie. De beleidsintenties stemmen me positief. Er zal politieke moed nodig zijn om sommige oude gewoontes af te leren, zoals de alomtegenwoordigheid van de intercommunales in allerlei investeringsdossiers. De indruk leeft nochtans dat het deze keer om meer gaat dan vrijblijvende beloftes.''

,,Lange tijd was politiek Wallonië er niet van overtuigd dat je eerst economische welvaart moest maken om die daarna sociaal te kunnen herverdelen. Nu is dat besef toch aan het groeien. Maar het kan nog beter. In Vlaanderen bestaat veel meer de wil om te ondernemen. In Wallonië wordt succesrijk zijn in zaken niet altijd geapprecieerd. Dat soort kritiek doet geen goed aan het ondernemerschap. Alsof alle ondernemers profiteurs zijn en vervuilers.''

Wat heeft het Marshallplan aan een bedrijf als Carmeuse te bieden? ,,Ons bedrijf vraagt geen geld. Wel de kans om voort te blijven exploiteren en dus nieuwe kalkgroeven te kunnen openen en uitbouwen. Steun aan nieuwe bedrijven is prima. Maar ze mogen niet vergeten dat enkele Waalse bedrijven al leider zijn op hun markt.''

Collinet kijkt vooral uit naar een vlottere werking van de administraties - die van het Waals Gewest, maar ook die van de gemeenten en de intercommunales. ,,De administratieve papierberg in Wallonië is veel te groot en de procedures slepen veel te lang aan. Op dat vlak gaat het hier zeker niet makkelijker dan in Vlaanderen. Ik kan dat zelfs internationaal vergelijken. De grootste hinder met de werking van de overheidsadministraties hebben we in Wallonië en in Italië. We hebben vijf medewerkers in dienst die voltijds met al die paperassen en vergunningen bezig zijn. In Amerika hebben we die vijf niet nodig. Hopelijk komt de vereenvoudiging van al die formulieren - de permis unique - nu eindelijk van de grond.''

De uitbating van kalk- en dolomietgroeves zorgt voor de nodige milieucontroverse, geeft Collinet toe. ,,Ik ga niet ontkennen dat onze groeves het landschap veranderen. Maar dat is nog iets anders dan vervuilen. Studies van natuurverenigingen hebben aangetoond dat de biodiversiteit in onze gesloten groeves groter is dan in het gemiddelde Waalse bos. Daar ben ik best trots op. We proberen nu een nieuwe concessie te verkrijgen voor onze site in Seilles, maar dat dossier ligt politiek gevoelig. Het blijft aanslepen. Hoelang? Maanden? Neen, jaren al. Pas op, we weten uit ervaring dat je sowieso tien jaar nodig hebt om een groeve operationeel te maken en te laten renderen. Het is een beetje zoals flessen Bordeauxwijn. Als je die koopt, laat je ze best ook eerst een tijdje liggen vooraleer ze op te drinken.''

Collinet hoopt voorts dat de Waalse regering geld uittrekt voor infrastructuurwerken. ,,Nu vervoeren we jaarlijks zo'n 4 miljoen ton goederen op de wegen doorheen België. Dat zijn, aan 30 ton per vrachtwagen, 133.000 vrachtwagens per jaar. Graag willen we ons vervoer per trein en binnenscheepvaart verhogen, boven de huidige 1 miljoen ton. Maar dat kunnen we niet alleen.''

Zijn de vakbonden klaar voor een nieuw Wallonië? ,,Bij Carmeuse dateert de laatste echte staking van in het voorjaar van 2002. Ik merk stilaan een mentaliteitswijziging bij de vakbonden. Maar ik begrijp dat het imago van de Waalse vakbonden niet al te positief is. Daar hebben ze in het verleden ook aanleiding toe gegeven, met hun wilde stakingen.''

Minister-president Van Cauwenberghe komt deze week in Vlaanderen het Marshallproject promoten. Bovendien tonen de Waalse bedrijfsleiders zich voorzichtig positief. Wanneer volgen de resultaten? ,,Als de politieke wil echt aanwezig is, kan het snel gaan. De bedrijven zullen dan wel volgen. Maar je mag natuurlijk niet verwachten dat de Waalse economie er over drie maanden helemaal anders zal uitzien. Laten we afspreken om binnen drie jaar het rapport op te maken.''